مقام والاى عبوديت

 در سوره مباركه انبيا مى‏فرمايد :

  » وَ جَعَلْنَهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا وَ أَوْحَيْنَآ إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرَ تِ وَ إِقَامَ الصَّلَوةِ وَ إِيتَآءَ الزَّكَوةِ وَ كَانُواْ لَنَا عَبِدِينَ «

 تمام انبيا عليهم السلام بنده خدا بودند .

 اين مقام بندگى ، برترين مقام است ؛ يعنى آن كسى كه محوريت هواى نفس ، دنيا و شيطان‏هاى بيرونى را كنار زده است و كارگردانى عرصه‏گاه حيات خودش را فقط تسليم خدا كرده است . اين مقام بندگى است .

 ممكن است بپرسيد: ما خيلى دام بر سر راه داريم ؛ هواى نفس ، شيطان ، رفيق بد ، كشش‏هاى پول ، مقام دنيا ، پس ما بنده خدا نيستيم ؟

 اگر به قول فلاسفه ما بندگى را كه تعبير علمى آن »مقول به تشكيك « است، يعنى امرى به حساب بياوريم كه داراى شدت و ضعف است ، ما نيز به قدر ذرّه بنده خدا هستيم. اميرالمؤمنين عليه السلام بنده كامل خداست.

 در مواردى كه ما گرفتار غير خدا مى‏شويم ، پيغمبر اكرم صلى الله عليه وآله مى‏فرمايد :

 در همان وقت بنده خدا نيستيم . شما بنده‏اى در حال قطع و وصل شدن هستيد . وصل مى‏شويد و مى‏بريد ، تا بالاخره يا كاملاً وصل مى‏شويد و يا كاملاً قطع مى‏شويد و مى‏رويد . در چه حالى بايد رفت؟

 ما ملت ايران همه باهوش و زرنگيم

افسوس چون بوقلمون رنگ به رنگيم

 همين قطع و وصلى كه پيغمبر اكرم صلى الله عليه وآله مى‏فرمايد و اميرالمؤمنين عليه السلام نيز با اشاره به مردم كوفه فرمودند : هنگام نماز كه مى‏آييد ، من كجى‏هاى شما را به راستى تبديل مى‏كنم ، اما همين كه از نزد من مى‏رويد ، روز را كه مى‏گذرانيد ، دوباره فردا شب كه مى‏آييد ، مى‏بينم كج و منحرف شده‏ايد ، معلوم نيست كه شما راست هستيد ، يا كج ؟ يك طرفه نيستيد .

 پدرى پسرش را لعنت مى‏كرد . كسى به او گفت : لعنت كردن مسلمان كار خوبى نيست . گفت : من سه پسر دارم ، اين يكى مستحق لعنت است . گفت : چطور ؟ گفت : يكى از پسرانم هميشه راست مى‏گويد ، خدا او را بيامرزد ، آن يكى پسرم هميشه دروغ مى‏گويد ، خدا او را نيز بيامرزد ، اما اين پسرم ، گاهى راست مى‏گويد و گاهى دروغ ، من نمى‏دانم چه وقت راست مى‏گويد و چه وقتى دارد دروغ مى‏گويد .

 ما نيز اين گونه‏ايم .