رحم خدا در محاسبه اعمال

 شانس ما اين است كه خدا در عبادات با ما معامله نمى‏كند . اگر مى‏خواست معامله كند ، در ارزيابى قيمت عبادات ما ، چه قيمتى مى‏ارزيد ؟ چون آن زبانى كه كلمات نماز و عبادات را مى‏گفت ، براى چه كسى است ؟ بگويد : خودم زبان و آن دو لبى را كه كلمات را ادا مى‏كرد ساخته‏ام ، ما چه چيزى بگوييم ؟ آن بدنى كه برايش استخوان درست كرده كه بتواند ركوع و سجود كند ، سازنده مفصل‏ها ، چشمى كه قبله را و مهر را ببيند ، آب را كه وضو بگيريم ، توفيق خواندن نماز ، اين‏ها براى چه كسى است ؟ پس چه چيزى از عبادات براى تو بوده است ؟ و ما از خدا چه طلبى داريم ؟ هيچ .

 اگر پروردگار بخواهد در عبادات با ما معامله كند ، هيچ چيزى براى ما نمى‏ماند . اما چقدر مهربان است كه با اين كه سرمايه انجام عبادت از خودش است و ما داريم از جيب او خرج مى‏كنيم ، اما در قرآن مى‏فرمايد : من پاداش اين عبادات را پر مى‏دهم ، گرچه آن چه كه تو براى من آورده‏اى ، هم ناقص است و هم مال من بوده .

 اين كه مى‏گويد : »ارحم الراحمين « معنايش همين است . او مهربان‏ترين مهربانان است .

   العبد و ما فى يده كان لمولاه «

  خود شما و آنچه كه در اختيار داريد ، از پروردگار است . در قرآن خيلى لطيف‏تر مى‏فرمايد :

  » عَبْدًا مَّمْلُوكًا لَّا يَقْدِرُ عَلَى شَىْ‏ءٍ «