همراهى عبادت ربّ و خدمت به خلق

 هر كار خيرى ثواب و پاداش دارد :

  » وَعَمِلُواْ الصَّلِحَتِ «

  يعنى آنهايى كه هم خدا را بندگى كردند و هم به مردم خدمت كردند و هر دو بايد باشد ؛ يعنى كسى كه فقط خدا را عبادت مى‏كند ، ولى به مردم خدمت نمى‏كند ، اهل زكات ، انفاق و گره‏گشايى نيست ، او مورد قبول خدا نيست و همچنين كسى كه فقط به مردم خدمت مى‏كند ، اما خدا را عبادت نمى‏كند .

 خداوند در اغلب آيات وقتى عبادات را مطرح مى‏كند ، خدمت به خلق را نيز مطرح مى‏كند .

 در اولين صفحه قرآن مجيد ، سوره حمد است . هر شبانه روز ده بار مى‏خوانيم :

 » صِرَ طَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ «

 مرا در راه كسانى قرار بده كه صفت آنها اين است كه »أنعمت عليهم « هستند .