نشانه‏هاى اهل تقوا

بزرگان دين نشانه‏هاى اهل تقوا را با استفاده از آيات قرآن و روايات در مسائل زير مى‏دانند:

تحصيل علوم شرعيّه به اندازه‏اى كه مكلّف براى اعمال و اخلاق و معاملات و روابطش با خانواده و جامعه نياز دارد.

حفظ سلامت بدن از طريق رعايت بهداشت و عمل به آداب خوردن و آشاميدن.

اتصال به هوش و فراست در امور زندگى، امين بودن در تمام جوانب حيات.

حفظ عفت نفس، راستگوئى در كلام، آراسته بودن به حسنات اخلاقى، پيراسته بودن از رذائل، پاك بودن از ريا و دوروئى، بيزارى از موادّ اضافى دنيا در زندگى، مبرّا بودن از مكر و عذر و خيانت، اقدام به گراميداشت اهل فضل و دانش، روى آوردن به وظائف شرعيه اعمّ از واجبات و نوافل، دست زدن به دامن عالم ربّانى كه انسان را با دين خدا، و حلال و حرام آشنا مى‏سازد، و جز رشد و كمال آدمى را توقع ندارد، كه روى آوردن به غير عالم ربانّى شقاوت و هلاكت است.

امام صادق (عليه السلام) در ضمن سفارش به اين حقيقت، يعنى پيروى از عالم ربانى مى‏فرمايد:

إِنَّ آيَهَ‏الْكَذّابِ أَنْ يُخْبِرَكَ بِخَبَرِ السَّماءِ و الْارْضِ، فإِذا سُئِلَ عَنْ شَىْ‏ء مِنْ مَسائِلِ الْحَلالِ وَالْحَرامِ لَمْ‏يَكُنْ عِنْدَهُ شَىْ‏ءٌ.

نشانه آن كه دروغگوئيش فراوان است، اين است كه تو را از مسائل آسمان و زمين خبر دهد، ولى به وقت پرسش از حلال و حرام حق چيزى براى جواب نزد او نيست.

و نيز از نشانه‏هاى اهل تقوا صبر در برابر حوادث، رعايت آداب و سنن اسلامى در همه امور، و ملازمت ذكر، و مداومت فكر، همراه با اخلاص نيّت، و صفاى باطن و مراقبت نفس است، تا با پيمودن اين راه به علم‏اليقين و از علم‏اليقين به عين‏اليقين و سپس به حق‏اليقين برسند.