راه انتخاب همسر در اسلام‏

راه انتخاب همسر در اديان و مكاتبى كه رنگ و بوى وحى را از دست داده‏اند، يا از ابتدا از ويژگى آسمانى بودن محروم بودند، با راه انتخاب همسر در فضاى ملكوتى اسلام فرق مى‏كند.

اسلام به مرد مسلمان و انسان مؤمن اجازه انتخاب هر زنى را كه بخواهد نمى‏دهد، چنانكه به زن مسلمان و بانوى مؤمنه اجازه اختيار هر شوهرى كه بخواهد نمى‏دهد، چرا كه در انتخاب و اختيار همسر بايد خير دنيا و آخرت، و سعادت امروز و فرداى انسان ملاحظه شود، و پاك ماندن انسان از آلودگيها و پاكيزه ماندن زندگى از برنامه‏هاى شيطانى لحاظ گردد، زيرا در بناى ازدواج در اسلام فقط شهوت و تمتع و لذت بدنى و مادى منظور نيست، بلكه هدف اسلام از مسئله ازدواج حفظ دين زنان و مردان، و ساخته شدن خانه‏اى الهى، و بوجود آمدن فرزندانى شايسته، و تأمين رضايت حق است، به همين خاطر در چنين چهارچوبى‏ اصل ازدواج، آئين همسردارى، عشقورزى به زن شرعى، تأمين نياز جنسى به هر اندازه‏اى كه مزاج مرد و زن اقتضا كند، رعايت حقوق، فرزنددار شدن، تربيت اولاد، و به عهده داشتن وظايف لازم، و كار و كوشش و كسب براى تأمين مسكن و لباس و تغذيه زن و بچه به عنوان عبادت خدا شناخته شده، و براى هر قدمى كه انسان در اين زمينه برمى‏دارد اجر عظيم و ثواب زياد منظور شده است.

اينجاست كه معجزه اسلام در اصرار به مسئله كفويّت روشن مى‏شود، و انسان در برابر شرايط الهى ازدواج كه در اسلام مطرح است با تمام وجود به خضوع وادار مى‏شود، كه اگر آن شرايط الهى و معنوى لحاظ نشود، از سر و روى زندگى شرّ و فتنه برخواهد خاست، و فضاى خانه به فضائى پر از عذاب و رنج، و درد و محنت، و تأسف و غصّه تبديل خواهد شد، و كار به طلاق و جدائى يا تلخى هميشگى و يا اگر ظرفيتى در كار نباشد به جنون و ديوانگى و يا خودكشى يكى از طرفين منجرّ خواهد گشت.

از زنى كه به رشد عقل و فكر خود با كسب معرفت، و به كمال خود با كسب ايمان و اخلاق و تقوا كمك نكرده بايد پرهيز كنيد، و از ازدواج با چنين زنى خوددارى نمائيد، زنى كه در خانواده‏اى به دور از خداپرستى، و اخلاق و تقوا، و توحيد و عبادت بار آمده و براى مرد جز فتنه و فساد، و هلاكت و تباهى چيزى ندارد.

روايت بسيار مهم و فوق‏العاده‏اى در اين زمينه از حضرت باقر (عليه السلام) بدين صورت نقل شده:

مَرَّ رَسُولُ اللّهِ عَلى نِسْوَه فَوَقَفَ عَلَيْهِنَّ ثُمَّ قالَ: مَا رَأَيْتُ نَواقِصَ عُقُول وَ دين اذْهَبَ بِعُقُولِ ذَوِى الْالْبابِ مِنْكُنَّ، انّى قَدْ رَأَيْتُ انَّكُنَّ اكْثَرُ اهْلِ النّارِ عَذاباً فَتَقَرَّبْنَ الَى اللّهِ مَا اسْتَطَعْنَ ...

رسول خدا به عده‏اى از زنان گذشت، ناگهان ايستاد و به آنان خطاب كرد، چون شما جمعيتى با نقصان عقل و دين نديدم كه عقل خردمندان را از دست آنان بگيرد، من چنين ديدم كه عذاب شما از تمام دوزخيان‏ بيشتر است، من به شما سفارش اكيد مى‏كنم كه به حضرت حق، با تكميل ايمان و كسب معرفت، و آراسته شدن به حسنات تقرب جوئيد.

امام صادق (عليه السلام) فرمود:

اغْلَبُ الْاعْداءِ لِلْمُؤَمِنِ زَوْجَهُ السُّوءِ.

كوبنده‏ترين دشمن مؤمن همسر بد است.

در روايت ديگرى آمده:

اوَّلُ ما عُصِىَ اللّهُ عَزَّوَجَلَّ بِسِتِّ خِصال: حُبُّ الدُّنْيا، وَحُبُّ الرِّئاسَهِ، وَحُبُّ النَّوْمِ، وَحُبُّ النِّساءِ وَحُبُّ الطَّعامِ، وَحُبُّ الرّاحَهِ.

نخستين مايه گناه، كه نسبت به آن عصيان و معصيت حق صورت گرفت شش چيز است:

دنياپرستى، رياست‏پرستى، عشق به خواب، زن‏پرستى، شكم‏پرستى، راحت‏طلبى.

بنابراين خود را در انتخاب همسر، به شرايطى كه اسلام اعلام فرموده، و اينجانب آن شرايط را از طريق روايات بيان خواهم كرد، مقيد نمائيد، و سعى كنيد زيبائى تنها، و عشق به زن گرفتن، و چشم دوختن به مال و ثروت زن، براى شما موجب انتخاب همسر نشود.

رسول حق فرمود:

زن را براى مال و جمالش انتخاب نكنيد، مالش موجب طغيان و جمالش مايه تباهى است، در ازدواج دين و ايمان زن را لحاظ كنيد.

رسول خدا در روايتى فرمود:

انْ كانَ الشُّؤْمُ فى شَىْ‏ء فَفِى النِّساءِ.

اگر شومى در چيزى باشد، در زنان است.

آرى زنى كه از معرفت و ايمان و اخلاق و خوشرفتارى، و وقار و كرامت برخوردار نباشد، شوم و موجب تباهى زندگى و هلاكت شوهر است.

و نيز آن حضرت فرمود:

شَرُّ الْاشْياءِ الْمَرْأَهُ السُّوءُ.

بدترين اشياء زن بد است.