نبوت‏

انبيا هادى انسان به سوى صراط مستقيم، دعوت كننده به جانب توحيد، بيان كننده واقعيات ظاهرى و باطنى هستند.

انبياء دعوت كننده به عبادت حق، و برحذردارنده مردم از عبادت طاغوتند.

انبياء راه سالم‏زيستن، آراسته‏شدن به معروف، پيراسته‏شدن از منكر را به انسان نشان مى‏دهند.

دعوت انبياء دعوت به حق، و نتيجه اجابت دعوت آنان زنده‏شدن به حيات معنويست.

على (عليه السلام) در ارتباط با رسالت نبى اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) فرمود:

لِيُخْرِجَ عِبادَهُ مِنْ عِبادَهِ الْاوْثانِ الَى عِبادَتِهِ، وَمِنْ طاعَهِ الشَّيْطانِ الى طاعَتِهِ.

براى اينكه بندگان خدا را از پرستش بتها به عبادت حق سوق دهند، و از ذلت طاعت شيطان به عزت طاعت حق برسانند.

رسول حق براى تلاوت آيات حق جهت رشد مردم، و تزكيه نفوس از آلودگيها، و تعليم قرآن و حكمت مبعوث به رسالت شد.

رسول حق براى خارج كردن مردم از ظلمات، و وارد نمودن آنان به منطقه نور قيام كرد.

او براى امر به معروف و نهى از منكر، و حلال كردن طيبات، و حرام نمودن خبائث و برداشتن بار سنگين فرهنگهاى تحميلى از دوش مردم، و باز كردن زنجيرهاى شيطانى كه بر گردن زندگى بسته شده بود به ميدان آمد.

آنانكه به او ايمان آوردند، و حرمت و عزتش را نگاه داشتند، و به يارى او برخاستند، و از قرآنش متابعت نمودند، اهل فلاح و رستگارى‏اند.

آمدند تا حجت حق بر مردم تمام باشد، و فرداى قيامت اهل ضلالت نگويند اگر پيامبر داشتيم به شقاوت و گمراهى دچار نمى‏شديم.

خداوند مهربان كردار، گفتار، و اخلاق انبياء رابراى تمام مردم حجت قرار داد، و از آنان به عنوان اسوه و سرمشق و الگو ياد فرمود.

نيكوكارى، سخاوت، صبر بر حوادث، قيام به حق مؤمن، پاكيزگى، شادى چهره، دوست داشتن زنان، برپاكردن نماز، و استفاده از عطر از اخلاق انبياى الهى است.

انبياء مردم را به تقوا، پاكى، امانت، صدق، شجاعت، وفا، درستى، رشد، رأفت، رحمت، مهربانى، نيكوكارى دعوت كردند، و آنان را از هر عمل زشت و اخلاق بد برحذر داشتند.

انبياء در قيامت ميزان اعمالند، وضع مردم با وضع آنان سنجيده مى‏شود، اگر در حد لازم بين آنان و انبياء هماهنگى باشد اهل نجات ورنه مستحق عذابند.