دو خطر در كمين امت پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله

اين خطرات قطعى و سنگين است كه اميرالمؤمنين  عليه‏السلام مى‏فرمايد: در سخت‏ترين جنگ‏ها، وقتى هجوم و آتش جنگ شديد مى‏شد ما به پيغمبر  صلى‏الله‏عليه‏و‏آله پناه مى‏برديم،[9] اين پيامبر متين و شجاع، اين پيامبرى كه در رأس همه است، بالاى منبر مدينه فرمود: ترسناك‏ترين چيزى كه من پيغمبر را نگران كرده و دلم را در امواج ترس فرو برده است دو چيز است: كه بعد از مرگ من سر امتم مى‏آيد:

 «الهوى»

 طغيان خطرات درون كه اين مايه‏هاى خطر شروع به طغيان و فعاليت مى‏كنندو فرد و خانواده و جامعه را به فساد مى‏كشانند و يكى هم آرزوهاى دور و دراز امتم.

از جوان بيست و دو ساله مى‏پرسى كجا مى‏روى؟ دنبال زمين. براى چه؟ مى‏خواهم برج بسازم. تو كه سنى ندارى ؟ برج؟ با چه پولى؟ كدام صندلى‏دار را مى‏خواهى ببينى و به او بگويى كه من مى‏سازم و درصدى هم به تو مى‏دهم، تو اين تداركات را به ما بده، هوى در هوى، خطر در خطر، شهوت در شهوت، كبردر كبر، خيانت در خيانت، تمام اينها محصول آرزوهاى دور و دراز است.