ارزشمندترين واقعيت هستى

با ارزش‏ترين واقعيت در عالم، تجلى هدايت الهى است. پروردگارى كه جامع همه صفات كمال است، و صفات كمال او هم محدود نيست، علم بى‏نهايت، عدل بى‏نهايت، محبت بى‏نهايت، كرم بى‏نهايت؛ لطف بى‏نهايت، او در هدايت كردن موجودات، سودى را براى خودش منظور نكرده است، چرا كه كمال بى‏نهايت، خلل‏ناپذير است. كمبود و نقصى ندارد كه بخواهد، با هدايت موجودات، نقصى را در خودش جبران كند.

او كه در همه اسما و صفات، بى نهايت است، قصدش از هدايت اين بوده كه موجودات از بركت هدايت دچار خسارت نشوند؛ علاوه بر آن اين موجودات فقير، از يك ثروت سنگين معنوى و منافع ملكوتى و الهى بهره‏مند شوند، چون ما موجود بى‏نياز و غنى در اين عالم نداريم.

بنابراين ما انسان‏ها از زمانى كه نطفه‏اى در رحم بوديم، نيازمند رشد بوديم، تا صورت، شكل، اسكلت بدنى، چشم، گوش، زبان، دست، پا و شكم پيدا كنيم و خداوند كريمانه اين نيازها و فقر ما را جواب داد و تأمين كرد.

وقتى كه به دنيا آمديم اولين نياز ما هوا بود و شير مادر، قبل از به دنيا آمدن ما هوا را تأمين كرده بود، چند روز قبل از به دنيا آمدن ما هم كه شير را در سينه مادر تأمين كرده بود، در هدايت دينى، هدايت عقلى، هدايت روحى و هدايت تشريعى هم همين واقعيت جلوه دارد، مردم و موجودات گداى هدايت هستند، پروردگار عالم عطا كننده به هر گدايى است و مى‏خواهد اين گدا دستش در دنيا پر، غنى و نهايتا هم اسم و هم صفت او بشود.