واجب بودن هدايت بر پروردگار

قرآن كريم از طرفى هدايت بندگان را حقى بر وجود مبارك حضرت حق مى‏داند، اين حقى است كه واجب و لازم و ريشه در رحمت، لطف، كرم، محبت، عنايت و عشق پروردگار مهربان عالم به انسان دارد، از طرفى هم هدايت را در زندگى بشر، ضرورى مى‏داند، چرا كه بدون هدايت حق، منافع وجود انسان، از انسان ظهور و بروز نخواهد كرد و اگر اتصال به هدايت پيدا نكند نه اين كه به صورت يكى از حيوانات روى زمين باقى مى‏ماند، بلكه منحرف‏تر و گمراه‏تر و كوردل‏تر و به تعبير قرآن كَرتر و مضرتر خواهد شد.

براى روشن شدن اين كه هدايت انسان بر پرودگار واجب است، چهار قطعه بسيار مهم را از كتاب خدا، قرآن مجيد و نهج البلاغه لازم است نقل كنيم.

خداوند در سوره مباركه بقره خطاب به فرشتگان مى‏فرمايد: قصد دارم، در روى زمين موجودى را خلق كنم تا خليفه من در روى زمين باشد. تا اسم  زمين آمد، ملائكه و فرشتگان به يك واقعيت منتقل شدند و اين واقعيت را به پيشگاه مبارك پروردگار عرض كردند، آن واقعيتى كه فرشتگان به آن منتقل شدند اين بود كه وقتى اسم زمين را شنيدند، فهميدند اين موجودى كه مى‏خواهد آفريده شود گر چه از جانب پروردگار عالم روح به او دميده مى‏شود، ولى چون مى‏خواهد در زمين زندگى كند، قسمتى از وجود اين موجود، از تركيبات و عناصر همين كره خاكى است.