عظمت هجرت به سوى خدا

خداحافظى كرد و رفت. از در خانه عمو به طرف مدينه كه راه افتاد، پروردگار عالم به استقبال او آمد، سند اين استقبال هم در سوره مباركه نساء است:

« وَمَن يَخْرُجْ مِنْ بَيْتِه مُهَاجِرًا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِه ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ »

 چنين انسانى كه از همه برنامه‏هاى غير خدايى به جانب خدا و پيغمبر  صلى‏الله‏عليه‏و‏آله راه افتاده است، اگر در مسير بميرد، تمام فرشتگان جن و انس من جمع بشوند، بخواهند اجر او را محاسبه كنند نمى‏توانند، اجر او فقط به عهده من است.

خودمان را با چه چيز معامله بكنيم كه بيارزد؟ چه چيز به ما بدهند كه ارزش كار ما را داشته باشد:

 « وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا »

 من تمام گذشته او را مى‏آمرزم و او را در رحمت خودم غرق مى‏كنم.

جبرئيل آيه را براى پيامبر  صلى‏الله‏عليه‏و‏آله آورد، پيامبر  صلى‏الله‏عليه‏و‏آله مردم را در مسجد جمع كرد و گفت: ميهمان داريم. بعد از چند لحظه كه گذشت، ميهمان وارد شد، پيامبر  صلى‏الله‏عليه‏و‏آله فرمودند: هر كه به هر شكلى از دستش برمى‏آيد به اين جوان كمك كند. و بعد رسول خدا  صلى‏الله‏عليه‏و‏آله اسمش را عوض كرد و فرمود نامت را عبدالله بگذار، كه واقعا عبدالله شدى.