پيمودن راههاى هدايت و ضلالت
خود همينها باعث جلب محبت خدا مىشود و پايتان محكمتر مىشود؛
« يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِينَ ءَامَنُواْ بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ »
حالا كه نرفتى، من هم قدرت بيشترى به تو مىدهم كه نروى. نروى تا موقع مرگ در آغوش خودم بيايى. اين براى كسانى است كه نمىروند.
اما مؤمنى كه بىدين مىشود، چگونه بىدين مىشود؟ اين با احساس لذتها و شهوتها شروع مىشود؛
« وَ مَن يَعْشُ عَن ذِكْرِ الرَّحْمَـنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطَـنًا فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ »
ذكر يعنى زحمات انبيا و اوليا و شهدا و همه را يك دفعه از ياد مىبرد و غافل مىشود. لذت شهوت انجام نداده در وجودش شعله مىكشد و مىرود.
وقتى رفت، همه زحمات انبيا و ائمه عليهمالسلام را نديده گرفت، من هم او را عاشق شيطان مىكنم. اصلاً نمىتواند با غير او رفيق بشود. اصلاً همنشين شيطان مىشود. هر كس از او مىپرسد: چند تا رفيق دارى؟ مىگويد: يك رفيق كه از آن رفيق لذت مىبرم! اى بدبخت بيچاره! چطور از روى خون همه پيغمبران و اولياى كشته شده راه مىروى؟ اين عذاب الهى است كه به تو رسيده و از شيطان لذت مىبرى، اما چرا از خدا لذت نمىبرى؟ قرآن كجا تو را نشان مىدهد؟
در برزخ گريبان پاره مىكنيم و به خدا مىگوييم: ما را برگردان تا توبه كنيم و خوب بشويم، اما خدا به ملائكهاش مىگويد: در دهانش بزنيد. ديگر فايدهاى ندارد. بارك الله به كسانى كه برگشتند.
English