اعتراض خدا به رهاكنندگان پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله

حرف قرآن اين است كه چرا شما آمديد و به پيغمبر اقتدا كرديد، جمعيت را زياد كرديد، آبرو به اسلام داديد، بعد در وسط كار، در برخورد به شهوات، به زن، دختر، اسكناس، صندلى، رفيق بد، چرا جا خالى كرديد و رفتيد؟

چرا به او اقتدا كرديد، بعد در وسط كار رها كرديد و رفتيد؟ آبروى دين را چرا برديد؟

پروردگار به ما مى‏گويد: شما از قول من حرف بزنيد. قرآن بخوان! مردم را فريب ندهيد.

مردم با فرهنگ رسول خدا  صلى‏الله‏عليه‏و‏آله نجات پيدا مى‏كنند، نه فقط با گريه و سينه زدن تنها و طول دادن جلسات عزادارى. اين‏ها همه مستحبات است. پس واجبات الهى چه شد؟

يك آدم بى‏سواد، چنان مردم را قانع مى‏كند كه ديگر همه شما بهشتى شده‏ايد!

اسلام، جهاد، شهادت، خمس، زكات، صدقه، نماز، روزه، حج و تقوا و پاكى دارد، زنا و ربا دارد كه حرام است. ديدن نامحرم، تقلب و خدعه، چشم چرانى، لمس مرد يا زن با شهوت، همه را مى‏گويد حرام است. پيغمبر  صلى‏الله‏عليه‏و‏آله براى پاكسازى جامعه چه زحمت‏هايى را متحمل شد.

به خدا بدترين كار در اين دين اين است كه اين منبر و اين بلندگو دست غير متخصص بيافتد. اين جلساتِ افراد غيرمتخصص، خيانت به پيغمبر  صلى‏الله‏عليه‏و‏آله است.

پيامبر مى‏فرمايد: هرگاه امور جمعيتى از امت من دست غيرمتخصص بيافتد، در حالى كه متخصص در جامعه هست، اين غير متخصص، به خدا و من و به ملت من، كمال خيانت را خواهد كرد.