كاشت دانه در بلد طيّب

«بلد طيّب» قيمت دارد، چون خيال كشاورزش راحت است كه آن دانه‏اى را كه مى‏كارد، مى‏داند اگر سالى سه بار نيز بكارد، باز محصول مى‏دهد. اطمينان صد در صد دارد كه هر چه را در محضر مالك اين «بلد طيّب» بكارد ميوه مى‏دهد:

« يَخْرُجُ نَبَاتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ »

نمونه از اين «بلد طيّب» ماه مبارك رمضان است و كشاورز آن، روزه دار مؤمن است كه دانه‏هايى را كه در اين ماه، مالك اين بلد در اختيارش گذاشته است، در اين «بلد طيّب» بكارد، اين كشت او تا ابد قابل برداشت بوده و تمام شدنى نيست.

وجود مبارك رسول خدا  صلى‏الله‏عليه‏و‏آله كه در رأس همه كشاورزان عالم و با معرفت بوده است و در كشت، حرف اول را زده است، مى‏ديد كه اين كشت به چه محصولى تبديل مى‏شود، در اين راستا فرمودند:

امت من! روى چهار چيز در اين ماه رمضان سرمايه گذارى كنيد، چقدر سرمايه گذارى كنيد؟

خدا در قرآن مجيد و در سوره تغابن مى‏فرمايد: « مَا اسْتَطَعْتُمْ » تا آنجايى كه توان داريد، چون زمان اين كشت كم است و در سال، سى شبانه روز بيشتر نيست، ولى دانه‏هاى قابل كشت، بسيار مهم است و زمين نيز با «باذن ربّه» وصل شده است، يعنى تو بكار و برو، ربّ پرورش دهنده مى‏فرمايد: من بعد از كاشتن تو، وكيل تو براى رشد آن كشت مى‏شوم:

 « ءَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّ رِعُونَ »

 چرا مرا براى پرورش كشت خود انتخاب نمى‏كنيد؟ چه كسى بهتر از من؟ تمام خزانه‏ها در اختيار من است و قدرت پرورش دهندگى من بى‏نهايت است و من كشت شما را از هر آفتى حفظ مى‏كنم و در روز قيامت محصولش را با چند برابر به شما تحويل مى‏دهم، تا كنار اين محصول بنشينيد، بدون زمان، الى الابد برداشت كنيد و در اين ابديت نيز هيچ گونه رنجى به شما نمى‏رسد:

 « لاَّ يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلاَ يُنزِفُونَ »

اين كشت شما عامل هيچ بيمارى نبوده، فقط عامل سلامت، نشاط، شادابى، لذّت، بقا، دوام و هميشگى شدن است.

هزار نوع بيمارى در كمين مردم دنيا است؛ مرگ، شكستگى اعضاى بدن، آلودگى خون و عفونت، ولى خدا در قرآن مى‏فرمايد: وقتى اين كشت در قيامت محصول مى‏دهد، از همه طرف براى شما عامل سلامت، بقا، نشاط و لذت است.