اهميت توجه به آثار مال حرام در اسلام

پيغمبر  صلى‏الله‏عليه‏و‏آله مى‏فرمايد: تا آثار لقمه‏اى از حرام در بدن نمازگزار باقى است، آن نماز قبول نمى‏شود. اگر چه نمازگزار بايد نمازش را بخواند، ولى قبول نمى‏كنند. اين تخريب كنندگى حرام است.

ما اول بايد حرام‏ها را بشناسيم و به اين نكته توجه كنيم كه بخشى از حرام‏هاى مالى، عبادات را به هم مى‏زند. بخشى نيز روى نطفه اثر مى‏گذارد و آثارش را در اولاد و خانواده ظهور مى‏دهد. بخشى از حرام‏هاى مالى نيز هشت درب بهشت را به روى انسان مى‏بندد، ولو اين كه نخورد و مصرف نكند، مانند ربا.

هيچ رباخورى در قيامت به رحمت خدا راه ندارد، گرچه ربا را نخورده و يا با آن خانه نساخته و لباس نيز تهيه نكرده باشد و با آن مال حرام عبادتى نكرده باشد، فقط گرفته و جمع كرده ومرده است. اما حرامش خيلى سنگين است، در حدى كه در معتبرترين كتاب‏هاى ما آمده است كه گناه يك درهم ربا، از هفتاد بار زناى با محارم در خانه كعبه سنگين‏تر است. ناقل اين روايت نيز شخصيت‏هايى مانند صدوق، كلينى و شيخ حرّ عاملى هستند و همه آنها اين روايت را قبول داشتند كه نقل كرده‏اند، معلوم مى‏شود كه روايت واقعاً از پيغمبر  صلى‏الله‏عليه‏و‏آله صادر شده است.