حرمت شديد زنا و اصرار بر آن

اينجا ديگر پيغمبر  صلى‏الله‏عليه‏و‏آله فرياد كشيدند:

 « أَلا وَ مَنْ زَنا بِأَمْرَأَةِ مُسْلِمَةٍ أَوْ يَهُودِيَةٍ أَوْ نَصْرانِيَّةٍ أَوْ مَجُوسِيَّةٍ حُرَّةٍ أَوْ أَمَةٍ ثُمَّ لَمْ يَتُبْ وَ ماتَ مُصِرّاً عَلَيْهِ »

 كسى كه با زنى زنا كند، چه مسلمان، چه غيرمسلمان، گرچه خود زن حاضر باشد ـ حرام كه با رضايت حلال نمى‏شود ـ و چه زن آزاد باشد، چه كنيز و توبه واقعى نكند و به اين گونه روابط نامشروع تا آخر عمر ادامه دهد:

 « فَتَحَ اللّهُ لَهُ فى قَبْرِه ثَلاثَ مِأَئَةَ بابٍ »

 بعد از مردنش سيصد درب از برزخ به رويش باز مى‏كنند كه از اين سيصد درب:

« تَخْرُجُ مِنْهُ حَيّاتٌ وَ عَقارِبٌ وَ ثُعْبانُ النّارِ فَهُوَ يَحْتَرِقُ اِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ »

مارها، عقرب، اژدهايى كه جنس‏شان از آتش است، به او حمله مى‏كنند و اين آتش را تا روز قيامت مى‏چشد.

 « فَاِذا بُعِثَ مِنْ قَبْرِه تَأَذَّى النّاسُ مِنْ نَتَنِ ريحِه »

 وقتى او را از قبر بيرون بياورند و وارد قيامت كنند، تمام اهل قيامت از بوى بدن اين زناكار متأذّى مى‏شوند.

 « فَيُعْرَفُ بِذلِكَ وَ بِما كانَ يَعْمَلُ فِى دارِ الدُّنْيا حَتّى يُؤْمَرُ بِهِ اِلَى النّارِ »

به پيشانى او نيز نوشته كه چه كاره بوده است.