English
اعمال فیلتر
0 نظر
2 ـ تيرگى و خاموشى نور فطرت
ائمه عليهمالسلام فرمودند: پروردگار وقتى قلب را در رحم مادر خلق مىكند، قلبى صاف و همراه با نورانيت است. اين قلب صاف و نورانى، استعداد دارد كه
ارزشهاى الهى را در خودش جا بدهد.
امام صادق عليهالسلام مىفرمايد:
« اذا أذنب الرجل خرج فى قلبه نكتَةٌ سوداء »
جالب اين است كه در اين روايات فقط گناه مطرح است و كوچكى و بزرگى آن مطرح نيست، چون گناه اگر چه به اندازه يك ارزن باشد:
« وَ مَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ »
فرقى نمىكند، اين اثر را خواهد گذاشت و به فرمان خدا اين پاسخ را، عالم هستى به گناه گناهكار خواهد داد.
اين كه پيغمبر صلىاللهعليهوآله اصرار دارند كه در ماه رمضان: «فاجتنبوا فيه كلّ حرام» به خاطر اين است كه ما در اين ماه با ترك گناه از تمام فيوضات خدا بهرهمند شويم.
وقتى انسان گناهى را مرتكب مىشود، روى آن صفحه نورانى نقطه سياهى پيدا مىشود، «فان تاب انمحت» توبه آن نقطه را محو مىكند.
« و ان زاد زادت حتى تغلب على قلبه فلايفلح بعدها أبداً »
اما اگر گناه را ادامه داد، كه گناه حاكم شود، يعنى اگر كل صفحه دل سياه شود، ديگر تمام درهاى نجات بر او بسته مىشود. باز بودن درب منوط به باز بودن قلب به سوى خدا است و باز بودن و گشايش قلب و شرح صدر نيز به اين است كه انسان سراغ گناه نرود.
نظرات کاربران (0)