خاموش كردن آتش جهنم، قبل از مردن

بعد از مردن ديگر نمى‏شود كارى كرد، اما آيا اين آتش قبل از اين كه انسان بميرد، قابل خاموش كردن هست؟ خدا مى‏فرمايد: بله، قابل خاموش كردن است. چه كسى بايد خاموش كند؟ خود انسان.

اين آيات در سوره فرقان است:

 « وَ الَّذِينَ لاَ يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَـهًا ءَاخَرَ وَلاَ يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِى حَرَّمَ اللَّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ وَ لاَ يَزْنُونَ »

 آنهايى كه اهل توحيد هستند، قتل حرام نكردند، مرتكب زنا نشدند، اين‏ها اهل خدا هستند. اگر كسى بت پرست، مشرك، قاتل و زناكار بود، يعنى از سه ناحيه، سنگين‏ترين آتش را براى خود فراهم كرده است:

 « وَمَن يَفْعَلْ ذَ لِكَ يَلْقَ أَثَامًا »

 قطعا كسانى كه مرتكب اين گناهان اعتقادى و عملى هستند، با عذاب دوزخ رو به رو مى‏شوند،

 « يُضَـعَفْ لَهُ الْعَذَابُ يَوْمَ الْقِيَـمَةِ وَيَخْلُدْ فِيهِ مُهَانًا »

 عذاب آنها دو چندان خواهد شد و با خفّت و خوارى در جهنم هميشگى خواهند رفت. كسى كه در دنيا بفهمد كه بابت، شخص، پول و شهوت پرستى، آدم كشى و زنا، چنين آتش سنگينى را براى خود مى‏افروزد، آيا مى‏تواند در دنيا همه آنها را خاموش كند؟ خدا در قرآن مى‏فرمايد: آرى،

 « إِلاَّ مَن تَابَ وَ ءَامَنَ وَعَمِلَ صَــلِحًا »

 سه برنامه را بايد پياده كند: اول، توبه واقعى، بگويد: خدايا ! ديگر شرك نمى‏ورزم، ديگر خون محترمى را نمى‏ريزم، ديگر با نامحرمان ارتباط برقرار نمى‏كنم. دوم: به من متوسل شود و سوم: در مقابل گناهان گذشته، عمل خوب

انجام بدهد: نماز، روزه، درستى، احسان و خدمت به خلق:

 « فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّـٔاتِهِمْ حَسَنَـتٍ 

 تا خدا جهنم را براى او به بهشت تبديل كند.