حب دنيا، سرچشمه تمام گناهان
دورى از دنيازدگى
بحث در علت و سبب ظهور گناهان باطنى و ظاهرى بود. از آيات قرآن و روايات كه دقيقترين روانكاوى را نسبت به انسان كردهاند، برمىآيد كه سبب همه گناهان در ارتباط با نحوه تفكر انسان و رابطه او با زندگى دنيا است.
خداوند در قرآن مجيد فرمود: محبّت پر و كامل و عشق آتشين به مال، كالا و ابزار دنيا سبب مىشود كه انسان دچار آلودگىهاى باطنى و ظاهرى شود.
وجود مبارك رسول خدا صلىاللهعليهوآله مىفرمايد:
« حبّ الدنيا رأس كل خطيئة »
همه گناهان از اين محبّت افراطى و غيرمنطقى زاييده مىشود. وقتى كه عناصر مادّى محور زندگى قرار بگيرند، يقينا زمينه ساز حرص، بخل، كينه، كبر، فخر، حسد و زيادهطلبى است و همه اين حالات باعث مىشوند تا انسان اعضا و جوارح خود را براى پايمال كردن حقوق ديگران به كار گيرد.
وجود مبارك رسول خدا صلىاللهعليهوآله روايتى در ارتباط با قلب و حال آن دارند كه در
اين روايت روانكاوى دقيقى نسبت به انسان شده است. اين وجود مقدس مىفرمايد:
« القلب ثلاثة أنواع »
دلها بر سه گونهاند. چهارمى ندارد.
« قلب مشغول بالدنيا »
قلبى كه همه همّت، آرزو، علاقه و عشق آن به امور مادّى گره خورده است.
English