احياى قلب مرده با موعظه
به حضرت مجتبى عليهالسلام مىفرمايد:
« اَحْىِ قلبَك بِالموعظة »
قلب مردهات را با شنيدن موعظه زنده كن.
كلمه حيات در برابر مرگ است، اين كه حضرت مىفرمايد: « أحى » يعنى قلب مرده را زنده كن. البته اين نصيحت به همه نسلهاى عالم است، نظر شريف
ايشان اين بود كه با حرف زدن با فرزند خود، با تمام مردم تا روز قيامت كه اين حرف به گوش آنها مىرسد، حرف بزنند.
معلوم مىشود نفسى كه دل مرده را زنده مىكند، موعظه است. موعظه كار عيسى بن مريم عليهماالسلام رانسبت به مرده مىكند. دل مرده لياقت دارد كه با موعظه زنده شود. اين زنده شدن مرده در عالم، هر روز هست. پروردگار عالم هر روز هزاران مرده را زنده مىكند. اين بچههايى كه هر روز متولد مىشوند، قبل از اين كه نطفه در صلب پدر بشوند، خاك مرده بودند. خدا خاك مرده را زنده مىكند.
زنده شدن مرده امكان قطعى دارد. حال اگر اين مرده، قلب باشد، نه اين كه از ضربان مرده باشد، بلكه از آن حال الهى و ملكوتى مرده است. آن قلب قابل زنده شدن است. اگر قابل نبود كه اميرالمؤمنين عليهالسلام به فرزندش امر نمىكردند:
« احى قلبك بالموعظة »
يعنى اعتقاد اميرالمؤمنين عليهالسلام اين است كه قلب مرده قابليت زنده شدن را دارد و مىشود از دست ابليس درآورد و به پروردگار عالم وصل كرد ؛ يعنى مىشود اين مقتول را زنده كرد.
وقتى به دستور خدا عضوى از گاو كشته شده بنى اسرائيل را به بدن مقتول بزنند، جوان مقتول با چشيدن ضربه يك عضو گاو زنده مىشود، خدا قلب مرده را با موعظه زنده نمىكند؟
اميرالمؤمنين عليهالسلام مىفرمايد: ممكن است قلب مرده اين گناهكار را بخواهيد زنده كنيد، طول بكشد، اما نااميد نباشيد. نهصد و پنجاه سال حضرت نوح عليهالسلام را زنده نگهداشت تا مردهها را زنده كند.
English