احتراز از شبهات‏

ديگر از ريشه‏هاى ورع احتراز از شبهات است، چه قرب به شبهه موجب افتادن در حرام است، در اخبار آمده كه اولياى خدا از حلال غير ضرورى پرهيز داشتند، مبادا كه به شبهه افتند و از شبهه بحرام آلوده گردند!

پرهيز از عوامل شك‏

ديگر از اصول ورع پرهيز از عوامل شك و شبهه و ترديد ريب و وسوسه و دو دلى است.

پرهيز از برنامه‏هاى بى‏فايده‏

از اصول ديگر ورع دورى از برنامه‏هايى است كه براى دنيا و آخرت انسان سودى ندارد.

پرهيز از سخن بيهوده‏

ديگر از اصول ورع، پرهيز از ورود به درى است كه بستن آن محال يا مشكل باشد، مانند سخن گفتن در برنامه‏اى كه موجب فساد شود و اصلاحش امكان نداشته باشد، يا انجام كارى كه ضربه‏اى مهلك بر خود و بر ديگران بزند و جاى جبران نباشد.

پرهيز از سفسطه‏گران‏

ديگر از اصول ورع پرهيز از مصاحبت و رفاقت با مردمى است كه امور واضحه نزد آنان مخفى نمايد و به عبارت ديگر از شدت پستى و دنائت و پست فطرتى و خسّت، روز روشن را باور ندارند و حقيقت را منكرند و در واقعيت‏ها سفسطه گرند.

پرهيز از افراد بى‏دين‏

از اصول ديگر ورع پرهيز از رفاقت با كسانى است كه فرهنگ عالى حق را سبك مى‏شمارند و براى دين و احكام الهى ارجى قائل نيستند.

پرهيز از علوم ضالّه‏

از ديگر ريشه‏هاى ورع پرهيز از علومى است كه براى شخص فهمش قابل تحمل نيست و دنبال كردنش جز سرگردانى و ضلالت و گمراهى و ديوانگى حاصل ديگرى ندارد.

 پرهيز از افراد شقى‏

ديگر از اصول ورع قطع رابطه با كسى است كه از خدا و انبيا و ائمه عليهم السلام و اطاعت از ايشان رو گردانده و دو اسبه به سوى بيابان بدبختى و شقاوت مى‏تازد.

اى مهربان خداى عالم! اى رب ودود! اى رحيم و غفور! اى آن كه به گدايان درت نظر لطف و عنايت دارى و خواهنده و خواننده‏اى را از پيشگاه لطف محروم نمى‏كنى، حقيقت حقايق را به ما بچشان و توفيق آراسته شدن به ورع را به محتاجان كرامت فرما.