قرآن، كتاب بي‌بديل

کتاب خدا، قانون اساسي حضرت حق براي تأمين سعادت دنيا و آخرت انسان است. هر انساني در هر روزگاري، نسبت به اين منبع عظيم علم و حکمت، مسؤوليت سنگيني دارد.

در مرحلۀ اول بايد قرآن را از طريق خدا شناخت؛ و آن‎گاه بايد ديدگاه رسول خدا و ائمه طاهرين: به ویژه نهج‌البلاغه را بررسي کرد. بعد باید زمينۀ اجراي آيات را تا آن‎جا که دربارة انسان است، فراهم کرد.

به يقين شناخت قرآن مجيد، حتی با کمک خود قرآن و ديدگاه‌هاي پيامبر اکرم و ائمه طاهرين: فرصت طولاني مي‌طلبد؛ و به مباحث بسيار باارزش عقلي و علمي و عرفاني نياز دارد.

اما به قول مولوی:

آب دريـا را اگر نتـوان چشيد     هم به قدر تشنگي بايد چشيد

قرآن کريم در اين آيه که:

(ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فيهِ)

اين حقيقت را بازگو مي‌کند که در وحي بودن قرآن و اين‌که به يقين جلوۀ علم خداست و دست هيچ بشري در کار نبوده، هيچ شکي نيست. در اين سوره به مخالفان حقيقت وحي بودن قرآن و اين‌که کتاب حق تجلي علم الله است، مي‌فرمايد: آيا شک داريد؟ اگر چنین است

(فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِثْلِهِ)

مانند يک سورۀ آن را بياوريد. نمي‌توانند بگويند که عناصر و مصالح ساختمان اين کتاب، اگر در اختيار ما بود، ما هم يک سوره مثل آن مي‌ساختيم.

در ابتداي سوره‌هايي از قرآن، حروف مقطعه دارد، مثلاً «الم» «حم» «طس». يک هدف اين حروف مقطعه، اين است که کل قرآن از حروف الفبا ساخته شده است. حروف الفبا در اختيار همه است و علم و قدرت ذهني هم که داريد. اما نمی‎توانید از هنر جمله‎سازي و ادبي که داريد، آيه‌اي بسازيد. بعد اعلام مي‌کند:

(فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا وَ لَنْ تَفْعَلُوا فَاتَّقُوا النَّارَ الَّتي‏ وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ أُعِدَّتْ لِلْكافِرينَ)

اگر فن و هنر خود را به کار برديد و نشد، پس ياوه‌گويي و باطل‌گويي نکنيد.

دست کم در کنار اين قرآن، خود را از گرفتاري در آتش قيامت که هيزم و ماده آن، خودتان هستيد، بپرهيزيد. يعني هرچند با وسوسه و ترديد و تبليغ باطل و ياوه‌گويي در برابر اين کتاب بايستيد، آتش قيامت قطعاً شما را به اسارت خواهد گرفت.

در سورۀ مبارک اِسراء بیان مي‌کند:

(قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَ الْجِنُّ عَلى‏ أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هذَا الْقُرْآنِ لايَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَ لَوْ كانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهيراً)

اگر تمام جن و انس، يار و پشتيبان يکديگر شوند و همۀ ابزار قدرتشان را جمع کنند که مانند اين قرآن را بياورند (لايَأْتُونَ بِمِثْلِهِ)؛ امکان ندارد بتوانند این کار را به انجام برسانند.