تأثير نيت گناه در زندگي

عيسي بن مريم (ع) به مردم مي‌گويد: برادرم موسي گفت گناه نکنيد؛ ولي من به شما مي‌گويم فکر گناه نکنيد؛ زيرا فکر گناه هم ضرر دارد. مانند اين‏كه چوب خشکي را در يک اتاق آينه کاري آتش بزنيد و بعد خاموش کنيد. دود بر آينه‌ها نشسته است. فکر گناه، درون را پر از دود مي‌کند.

اين روايت به سه دليل صحيح است:

دليل اول: با آيۀ شريف: (وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ) همخواني دارد.

دليل دوم: توحيد، مال مردم را محترم شمرده است.

پيغمبر اكرم (ص) چند لحظه قبل از مرگش فرمود: علي جان! از من به امت بگو: مال مردم را به مردم پس بدهيد گرچه نخ باقي ماندۀ ته سوزن باشد. اگر مال مردم به اندازۀ نخ سوزن است، برگردانيد؛ و الا در قيامت به آن رسيدگي مي‌كنند.

دليل سوم: اين روايت را مرحوم فيض كاشاني از رسول خدا (ص) نقل مي‌كند:

کسي وارد مغازه قصابي مي‌شود، يک نگاهي به لاشه‌هاي گوسفند مي‌اندازد، و بدون اجازه بر يک قطعه گوشت انگشت مي‌گذارد. بعد به قصاب مي‌گويد: از اين گوشت به من بده. قصاب هم دلگير مي‌شود که چرا دستش را به اين گوشت زد؛ حرفي هم نمي‌گويد. پيغمبر اسلام (ص) مي‌فرمايد: به همان اندازه چربي که از گوشت به انگشت رسيده، در قيامت بايد از پس شكايت آن قصاب برآيد.