برخورد كريمانه خدا با كفار در دنيا

برخورد كريمانه خداى متعال همان چيزى است كه سعدى به فارسى تبديل كرده و قديم اين شعر را حفظ بودند . جوان‏ها كمتر حفظ هستند ، ولى چقدر خوب بود كه جوان‏هاى مسجدى و متدين ، با چند ديوان شعر سر و كار پيدا مى‏كردند : سنايى ، نظامى ، سعدى ، حافظ ، مسعود سعد سلمان ، ناصر خسرو ، باباطاهر عريان و بخشى از اين اشعار را حفظ مى‏كردند .

اين اشخاص تنها شاعر نبودند ، بلكه باسواد و حكيم بودند كه حكمت و علم را به شعر درآوردند . در همين جنبه كه خداوند به بى‏دين ، لاييك ، مشرك ، بت‏پرست و افراد منحرف كه وارد زحمت و كوشش يا رياضتى مى‏شوند ، يا براى پول ، يا كار ديگر ، مى‏گويد : زحمت آنها را در دنيا ضايع نمى‏كنم .

در سوره شورى آمده است :

 «مَن كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ‏مِنْهَا وَ مَا لَهُ فِى الْأَخِرَةِ مِن نَّصِيبٍ»

 اما اين شخص نبايد توقع داشته باشد ، چون در آخرت به قدر پر كاهى نصيب ندارد .

خدا دوست دارد كه ما دو دنيا را داشته باشيم ؛ هم دنيا و هم آخرت . هم اينجا خوش باشيم ، هم در آخرت . خدا از ناخوش خوشش نمى‏آيد .

گاهى پيغمبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله سه شبانه روز نان خشك نيز نداشت كه بخورد ، در روايات دارد كه سنگ به شكم خود مى‏بستند كه مالش شكم ايشان را اذيت نكند ، اما در آن سه شبانه روز گرسنگى ، نه اخم مى‏كردند و نه خود را تلخ نشان مى‏دادند و نه  برخورد بدى باكسى داشتند .

با اين كه دكترها مى‏گويند : انسان گرسنه و تشنه ، عصبانى است ، ولى به قدرى احساس حقيقت يابى آنان قوى بود كه اصلاً تلخ نمى‏شدند . هر كس در اين حال به پيغمبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله عرض مى‏كرد : آقا ! حال شما چطور است ؟ با لبخند مى‏فرمودند :

 « ألْحَمْد لِلّهِ عَلى كُلِّ حالٍ »

 در هر حالى كه هستم ، قابل شكرگزارى است .

اين شعر سعدى است :

 اى كريمى كه از خزانه غيب

 گبر و ترسا وظيفه خور دارى

دوستان را كجا كنى محروم

 تو كه با دشمنان نظر دارى

 آب و نان آنان را مى‏دهى ، رييس و وزير و وكيل مى‏شوند ، اما اين همه دشمن خدا در آمريكا ، اروپا و جاهاى ديگر وجود دارد . در ميان آنها وكيل ، وزير و ثروتمند زياد هست .