الهامات درونى، حجت الهى

حداقل صداى عقل خود را كه شنيدى . خدا در قرآن مى‏فرمايد :

حداقل ، الهامى از طريق نفس ، ولو ضعيف ، به تو شده است . خيلى از ماها تا كنون در معرض نسيم ملكوتى الهام نفسى بوديم ، شايد در ياد ما نباشد .

يكى از علماى بزرگ نجف مى‏فرمود : پشت درب خانه ما در نجف ، كلونى بود . كلون چيست ؟ نجارها از خود چوب ، پشت درب چوبى ، چيزى دندانه دار مى‏ساختند كه كليد آهنى بزرگى داشت ، وقتى كه از سوراخ بيرون درب ، كليد را به داخل مى‏دادند ، دندانه كليد بر دندانه‏هاى كلون مى‏افتاد ، وقتى كليد را مى‏چرخاندند ، كلون به عقب مى‏رفت و درب باز مى‏شد ، اگر از اين طرف مى‏چرخاندند ، در قفل مى‏شد .

ايشان مى‏گويد : من از جوانى اين خانه را تهيه كردم ، تا چهل سال نيز در اين خانه بودم ، نمى‏شد كه خانه‏ام را عوض كنم ، زير چارچوب درب گودالى بود ، غير از من و خانواده‏ام كسى از آن خبر نداشت .

با هم قرار داشتيم كه هر كدام از خانه بيرون رفتيم و ديگرى نبود ، اين كليد را در آن چاله بياندازد ، بعد كه آمديم ، بدانيم كه كليد كجاست . وقتى من مى‏آمدم  و خانواده‏ام نبودند ، فورا دست مى‏انداختم و كليد را از آن سوراخ درمى‏آوردم و درب را باز مى‏كردم . آنها نيز وقتى مى‏آمدند كه من نبودم ، دست مى‏كردند و كليد را درمى‏آوردند . چهل سال كار ما همين بود .

ايشان فرمودند:

شبى خانواده‏ام نبودند ، و هوا تاريك بود ، مانند سال‏هاى گذشته كه مى‏نشستم و كليد را در مى‏آوردم ، اين كار را نكردم ، نشستم ، به دلم گذشت كه كبريت بزنم و داخل سوراخ را نگاه كنم ، بعد كليد را در آورم . كبريت زدم ، ديدم عقرب سياهى به اندازه كف دست روى كليد خوابيده است . اين الهام است . همين حجت خدا براى نجات است .

تا خدا به هر شكلى راه بهشت را به روى مردم باز نكند و تا مردم را نسبت به عاقبت به شرّى هشدار ندهد ، در قيامت آنها را عذاب نمى‏كند .