حرمت پس گرفتن مهريه يا هبه و بخشش از زن‏

برخى از مردان به طمع پس گرفتن بخشى از مهريه پرداخت شده به زن، يا پس گرفتن قسمتى از مالى كه جهت تداوم زندگى به او داده‏اند، دام بداخلاقى و بدرفتارى و در مضيقه گذاردن زن را مى‏گسترانند، و بلاهائى به سر زن مى‏آورند تا نهايتاً از وضعى كه پيش آمده به تنگ آيد، و ميدان زندگى را به مرد واگذار نمايد و حاضر شود، براى نجات خود از آن همه آزار و ظلم بخشى از مهريه يا مالى كه از شوهر به آنان رسيده به شوهر بازگرداند!!

اين مردان بى‏رحم در اين خيال‏اند كه مهريه پرداخت شده، يا مال بخشيده شده هنوز در مالكيت آنان است و زن حقى به آن ندارد! در صورتى كه اين خيالى باطل و پوچ است، و بر اساس آيات قرآن و روايات مهريه يا مالى كه به زن داده شده و در آن تصرف نموده است ملك واقعى اوست و بدون اذن مالك واقعى تصرف در مال او حرام و معصيت است.

آرى اگر زن به گناه ثابت شده‏اى كه از آن گناه آيه‏ى شريفه تعبير به مبينّة نموده آلوده شود مرد مى‏تواند با رعايت شرايط لازم و با اخلاق پسنديده بخشى از مهر يا مال بخشيده شده را از زن خود مطالبه نمايد، قيد مبيّنه براى اين است كه مرد به صرف شنيدن اين موضوع كه همسرش مرتكب گناه زشتى شده، حق ندارد از او مطالبه بخشى از مهريه يا مال واگذار شده به او را نمايد، و با تهمت‏ زدن و افترا بستن به زن، براى او چنين حقى ثابت نمى‏گردد، تا از اين راه دستى به مال غير دراز كند و از همسر قانونى‏اش مطالبه مال نمايد.