قلب بصير، قلب اعمى

 كلام در كورى و بينايى انسان بود كه هر دو در ارتباط با قلب انسان است. كتاب خدا مى‏فرمايد: قلب يا قلب اعمى يا قلب بصير است! با كور شدن قلب تمام درهاى فيوضات حق به روى انسان بسته مى‏شود. انسان مى‏ماند و قواى مادى تنها، كه تنها بايد براى همين نيازمنديهاى مادى خودش فعاليت كند، كارى كه كار حيوانات است و رشدى در اين كار به جز رشد بدن و شهوات بدن نيست، نواحى ديگر وجود كه عقل و روح و نفس است بى نصيب مى‏مانند و در اين بى نصيب ماندنشان مى‏ميرند و با مردنشان، گيرندگى انسان از ملكوت عالم قطع مى‏شود و فيض الهى به او نمى‏رسد! در نتيجه در اين بازار انسان دچار خسارت كامل مى‏شود. چه مى‏شود كه دل كور مى‏شود؟