هدايت كردن امام موسى بن جعفر عليه‏ السلام

وجود مبارك موسى بن جعفرعليه‏ السلام از داخل كوچه رد مى‏شدند، از دم در ديدند عجب صداى موسيقى و بزن و بكوب مى‏آيد، به كسى كه دم در ايستاده بود و كنيز بود، فرمودند: صاحب اين خانه بنده است يا آزاد؟ گفت: نخير قربان آزاد است! حضرت حركتشان را ادامه دادند و فرمودند: اگر بنده بود كه اين بساط در اين خانه نبود![7]

 « أَيَحْسَبُ الاْءِنسَـنُ أَن يُتْرَكَ سُدًى »[8]

 زمين و آسمان مال من است، بدنش مال من است، چشم و گوشش مال من است، قدرت لذت خواهى و لذت برى او مال من است، شهوت را من به او دادم،  زيبايى را من به او دادم، آنوقت آزاد است، يعنى هر جا كه دلش مى‏خواهد و به هر شكلى كه ميلش مى‏كشد خرج مى‏كند؟! هان، آزاد است كه اين طور است، اگر بنده بود كه مثل من بود، من نماز مى‏خوانم چون بنده هستم، روزه مى‏گيرم چون بنده هستم، غيبت نمى‏كنم چون بنده هستم، فحش نمى‏دهم چون بنده هستم، تهمت نمى‏زنم، شهوت حرام ندارم و بنده هستم! گفت و رفت. صاحبخانه، او را صدا كرد، پرسيد: با كى دم در حرف مى‏زدى؟ گفت: من او را نمى‏شناختم اما يك آقايى بود خيلى با ادب و سنگين و رنگين آمد رد شود، ديد سر و صدا از اين خانه زياد مى‏آيد، مطربها مى‏زنند، زنها مى‏خوانند، پايكوبى و رقص!