داستان زهير بن قين و ارزش توبه

در احوالات زهير بن قين نوشته‏اند: وقتى شنيد معاويه از شام با صد هزار نفر براى خونخواهى عثمان و جنگ با اميرالمؤمنين  عليه‏السلام حركت كرده است، تمام نيروى خودش را بسيج كرد و به معاويه ملحق شد، بعد از شهادت اميرمؤمنان  عليه‏السلام، در صف مخالفان امام مجتبى  عليه‏السلام بود و بعد از امام حسن  عليه‏السلام هم با امام حسين  عليه‏السلام ده سال مخالفت داشت و وقتى در سفر مكه شنيده بود كه امام حسين  عليه‏السلام هم آمده، اصلاً نمى‏خواست با حضرت روبرو بشود، از اينرو خيلى ديرتر از امام حسين  عليه‏السلام از مكه خارج شد تا مبادا با هم برخورد كنند، امّا:

 «مَنْ أَرَادَ اللَّهُ بِهِ الخَير قَذَفَ فِي قَلْبِهِ حُبُّ الْحُسَيْنِ»[8]

 خدا اگر بخواهد درِ همه خوبى‏ها را به روى كسى باز كند، محبت امام حسين  عليه‏السلام را در دل او مى‏اندازد، و اين محبت، زهير بن قين را از آن انحراف فكرى نجات داد، تا جايى كه از شهداى كربلا لقب گرفت.[9]

« إِلاَّ مَن تَابَ وَ ءَامَنَ وَ عَمِلَ عَمَلاً صَــلِحًا فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّـٔاتِهِمْ حَسَنَـتٍ »[10]

« وَ الْعَصْرِ * إِنَّ الاْءِنسَـنَ لَفِى خُسْرٍ * إِلاَّ الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّــلِحَـتِ وَ تَوَاصَوْاْ بِالْحَقِّ وَ تَوَاصَوْاْ بِالصَّبْرِ »[11]

 زبانتان را فقط در محور حق به گردش بياوريد، اين مقدمات تحقق ارزشها است. وقتى انسان ارزش پيدا كرد، حيات طيبه پيدا مى‏كند، همچون زهير بن قين به مقام شهادت در ركاب امام حسين عليه‏السلام مى‏رسد.