حبس كردن نعمت‏ها

اما قسمت دوم مطلب اين شد كه: اگر كسى نعمت در اختيارش را تعطيل و حبس كند، خودش را حبس كرده است، اصلا اهل خير نيست، يك قدم براى گرفتارى ديگران برنمى‏دارد.

حضرت صادق  عليه‏السلام مى‏فرمايد: من وقتى مى‏خواهم كسانى كه نعمت‏ها را حبس كرده‏اند اسم گذارى كنم، مى‏گويم: الاغ عصارخانه. خودشان را فقط به آخور آشپزخانه و به دخل مغازه‏شان بسته‏اند و همين جاها مى‏چرخند و هيچ وقت شكرگزار نعمت‏ها نيستند.

همه نعمت‏هاى الهى كه پروردگار به ما لطف كرده است، بايد در راه او خرج شود. نعمت‏هايى از قبيل: علم، ثروت، آبرو، زيبائى، اخلاق و ديگر نعمت‏ها بايد  خرج او شود.

اگر كسى علم دارد بايد علم خود را نشر دهد و در خود حبس نكند، شكر نعمت علم داشتن نشر آن مى‏باشد؛ همت علماء بر رعايت دانسته‏هاى خود است ولكن سفهاء فقط ناقل و راوى هستند و سعى نمى‏كنند كه عامل به دانسته‏ها باشند.

اگر كسى ثروت دارد، نبايد ثروتش را در خود حبس كند، بلكه بايد ثروت خود را در راه او خرج كند تا شكرگزار نعمت بوده باشد.