تفكّر در عظمت آفرينش خورشيد

خورشيد داراى وزنى معين است كه دانشمندان مقدار آن را تعيين كرده‏اند. در كتابى كه محصول هزاران كتاب اسلامى و صدها کتاب علمى از دانشمندان غیر مسلمان است و نشانه‏هايى از او نام دارد، مقدار حرارت سطح خارجى خورشيد تعيين شده است. روزانه 350 هزار تن از وزن خورشيد كم مى‏شود كه در يك سال 127 ميليون و 750 هزار تن می‌شود. با کم شدن وزن خورشید، حجمش نیز به همين نسبت كوچك‏تر مى‏شود. از نظر علمى، هيچ شكى نيست كه با كم شدن حجم خورشيد نيروى جاذبه‏اش هم بايد كم شود، زیرا بر اساس قانون نيوتن، جاذبه جسم بزرگ از جسم كوچك بيشتر است.

می‌دانیم که جاذبه خورشيد سب باقی ماندن زمين و مريخ و عطارد و ... در مدارهایشان می‌شود. لذا، وقتى حجم و وزن خورشید كم ‌شود، به طور طبیعی، جاذبه‏اش هم بايد كم شود. زمين در محيط جاذبه خورشيد قرار دارد و این نیروست كه زمين را در فاصله معيّنى از خورشيد نگه می‌دارد؛ گردش انتقالى زمين به گِرد خورشيد نیز بر اثر تعادلى است كه ميان دو نيروى جاذبه خورشيد و نیروی دافعه زمين وجود دارد. با كاهش يافتن نيروى جاذبه خورشيد، بايد مدار زمين به دور خورشيد تغيير كند و کم‌کم از محيط جاذبه خورشيد خارج شود، ولى وضعیت گردش زمين هيچ تغييرى نكرده است! پس چه شده كه اصلاً نظام به هم نخورده است؟ دانشمندان شوروىدر تحقیقات خود نشان داده‌اند که نه وزن زمین كم شده و نه حجمش، ولی قوّه دافعه آن به نسبت کم شدن جاذبه خورشید كم شده است! و این اتفاقی است که از نظر علمی بسیار عجیب است. به راستی، تدبير و اداره اين جهان در دست كيست كه اجازه نمی‌دهد چنین اتفاقاتی در عالم بيفتد؟

نویسنده كتاب در انتهای این بحث مى‏نويسد:

آخر دانش غير از حرف‏هاى ماست. دانشمندان بايد پاسخ اين پرسش را بدهند و اين راز بزرگ آفرينش را كشف كنند.

سپس، اضافه مى‏كند كه بر اساس آيات قرآن، دانشى بزرگ و داراى قدرتى بزرگ پديدآورنده اين نظام است. او ضامن حيات موجودات و نگهبان زمين است تا زمينى‏ها بتوانند زندگى كنند؛ اوست كه كاهش‏هاى خورشيد را مى‏دانسته و جبران آن‌ را در نظر داشته تا زمين به همان وضع باقی بماند، در صورتى‏كه خورشيد وضع هزاران سال پيش خود را ندارد. به راستی، چه كسى مشغول كار است؟ نيوتن مى‏گويد: هركسى بيايد به من بگويد مطابق قانون تو بايد نظام به هم خورده باشد، مى‏گويم نه، به هم نمى‏خورد و هزاران سال بعد هم به هم نمى‏خورد. بدین سبب ‏كه خدا حاكم بر اين نظام است و با تدبير خود آن را اداره مى‏كند. وگرنه با کم شدن حجم خورشيد بايد این نظم به هم می‌خورد و سطح زمين از كيلومترها يخ پوشیده می‌شد.