English
اعمال فیلتر
0 نظر
فرق بينا و كوردل در قيامت
فرق ديگر اعمی و بصیر در اين است كه اهل بهشت:
«فهو فى عيشة راضية».
هستند. یعنی در زندگى خوش و پسنديده اى به سر می‌برند و در حيات جاويدان‌اند. اما قرآن مى فرمايد: كسى كه اهل جهنم است:
«لا يموت فيها ولا يحيي »
در آن‌جا نه مى ميرد و نه زندگى مى كند. به درستی معلوم نیست این نوع زندگى (بين زنده بودن و مردن) چیست و چه کیفیتی دارد.
هم‌چنین، در قيامت قيافه بدكاران از همه سياه‌تر و از هر حيوانى زشت تر است:
«فأما الذين اسودت وجوههم أكفرتم بعد إيمانكم فذوقوا العذاب بما كنتم تكفرون».
اما آنان كه چهره هايشان سياه شده [به آنان گويند:] آيا پس از ايمانتان كافر شديد؟ پس به كيفر آن‌كه كفر مى ورزيديد، اين عذاب را بچشيد.
به تعبير قرآن، قيافه اهل ايمان و بصيرت بيضاء (درخشان) است:
«وأما الذين ابيضت وجوههم ففي رحمة الله هم فيها خالدون».
و اما آنان كه چهره هايشان سپيد گشته، همواره در رحمت خدايند و در آن جاودانه اند.
در آيات مربوط به حضرت موسى، عليه‌السلام، آمده است:
«واضمم يدك إلى جناحك».
دست را به زير جامه خود ببر.
وقتى حضرت این کار را كرد، نور سفيد درخشنده و لذت بخشی از دست او ساطع شد:
«فإذا هي بيضاء للناظرين».
قيافه هاى اهل بهشت درخشان و لذت بخش و به تعبير پيامبر، صلی‌الله‌علیه‌وآله، «كالقمر فى ليلة البدر»[ یعنی مانند ماه شب چهارده است.
در قیامت، همه قيافه ها عوض مى شوند و بعضی در كمال زيبايى و بعضی دیگر در كمال زشتى است.
برای اهل بهشت، همدم يا به تعبير قرآن زوج‌هایی در بهشت آفریده شده است که وصف آن‌ها در سوره الرحمن چنین آمده است:
«لم يطمثهن إنس قبلهم ولا جان».
و پيش از آنان دست انس و جنى به آنان نرسيده است.
در سوره واقعه نیز آمده است:
«عربا أترابا».[27]
عشق ورز به شوهران و هم سن و سال با همسران.
عُرب أتراب، در اصطلاح عرب، دختران جوان زيبايى را گویند كه جز به همسر ويژه بهشتى خود تا أبد به كسى عشق نمى ورزند؛ يعنى خيال بهشتى از هر نظر راحت است؛ اما همدم اهل دوزخ:
«عليها ملائكة غلاظ شداد».
فرشتگانى هستند كه در اوج عصبانيت و سخت گيرى‌اند و اهل دوزخ را به انواع شكنجه ها زجر مى دهند. خداى تعالى مى فرمايد:
«الذين آمنوا وعملوا الصالحات طوبى لهم وحسن مآب».
كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته انجام دادند، براى آنان زندگى خوش و با سعادت و بازگشتى نيك است.
پيامبر، صلى‌الله‌عليه‌وآله، مى فرمايند: وقتی پروردگار بهشت را آفريد، نگاهى به آن كرد و فرمود: «قد أَفلح المؤمنون»؛ بى ترديد، مؤمنان رستگار شدند. بعد فرمود: خوشا به حال كسانى كه در تو قرار مى گيرند!
با این وصف، ما بايد خوشحال باشيم از این‌که در ارتباط با پروردگار و ائمهو انبيای او هستيم.
نظرات کاربران (0)