وضعيت مردم در زمان امام عصر (ع)

خيابان‌ها در زمان امام عصر، عليه‌السلام، بزرگ مى شوند و براى هر رونده اى راه مخصوصی قرار داده می‌شود. ماشين ها و پياده ها و موتور سوارها بدون پليس در مسیر خود حرکت می‌کنند، چون باطن آنان بر عدالت است. وقتى همه مردم در امور ظاهر و باطن به نیکی خو کردند، نزولات آسمانی و برکات آن نیز افزایش می‌یابد و به اندازه بارش در پنج قاره زمين باران مى بارد:

«يرسل السماء عليكم مدرارا».

فعل‌هاى آيه همه مضارع هستند و اشاره به آینده دارند.

«ويمددكم بأموال وبنين».

همه مردم عالم ثروتمند مى‌شوند و هیچ كس در دنيا عقيم نمى ماند.

«ويجعل لكم جنات ويجعل لكم أنهارا».

رودخانه ها لبريز از آب می‌شوند؛ زمين گنج هاى خود را به احترام مردم شايسته بيرون مى دهد؛ هوا در همه جا لطيف مى شود؛ در بيابان گُرگ با گوسفند لب چشمه آب مى خورند؛ و تمام اختلافات و كينه ها از بين مى رود. در زمان امام دوازدهم، عليه‌السلام، بهشت در زمين نمونه‌ای مى یابد.