سجود در روايات‏

در معارف و آثار اسلامى مسائلى نسبت به سجود ذكر شده كه نمايشگر عظمت اين عمل الهى و عبادت بى‏نظير است در اينجا به پاره‏اى از آن روايات اشاره مى‏شود.

شخصى به رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: بهشت را براى من به عهده بگير، حضرت فرمود: تو نيز مرا با زياد سجده كردن يارى كن‏ .

در روايت آمده:

از شديدترين اعمال بر شيطان سجده است و سجده گناهان انسان را هم چون برگ درخت مى‏ريزد .

و نيز فرموده‏اند:

نزديك‏ترين حالات بنده به پروردگار، حالت سجده است‏ .

از امام صادق عليه السلام سؤال شد، چرا خداوند ابراهيم را خليل خود ساخت؟

فرمود: بواسطه اين كه زياد بر زمين سجده مى‏كرد.

در روايت صحيح رسيده:

چون عبد نماز بجاى آورد، سپس به شكرانه سر بر زمين نهد، خداى تبارك و تعالى حجاب ميان بنده و فرشتگان را برمى‏دارد، سپس مى‏فرمايد:

اى فرشتگان من! بنده مرا بنگريد كه وظيفه‏اى را كه بر او قرار داده بودم ادا كرده و عهدى كه با او بسته بودم تمام نموده، سپس به شكرانه اين نعمت كه به او عنايت كرده‏ام به سجده افتاده است. فرشتگان من به نظر شما او را چه پاداشى نزد من است؟

فرشتگان مى‏گويند: پروردگار ما! پاداش او رحمت توست. سپس خداوند بزرگ مى‏فرمايد: پس از آن چه؟

عرضه مى‏دارند: كفايت مهماتش. مى‏فرمايد: پس از آن چه؟

امام مى‏فرمايد: چيزى از خير نمى‏ماند، مگر آن كه فرشتگان مى‏گويند و خداوند مى‏فرمايد: پس از آن چه؟

پس فرشتگان عرضه مى‏دارند: پروردگارا! ما ديگر چيزى نمى‏دانيم، خداوند مى‏فرمايد: به پاداش او، همان‏گونه كه او مرا سپاس گفت، من نيز او را سپاس گويم و رو به او كنم و وجه خود را به او بنمايانم‏ !

پس از اين مقدمات يك بار ديگر به جمله اول روايت «مصباح الشريعة» بنگريد كه حضرت صادق عليه السلام فرمود:

واللّه قسم آن كه سجده حقيقى گرچه در تمام عمر يك بار آورد زيان نكرد!