خوب شدن قلب، تنها با انعكاس شعاع نور الهى‏

مؤمن واقعى كسى است كه عقيده به حق و به رسولش دارد و اگر قطعه قطعه بشود، شكي در اين عقيده به وجود نمى‏آيد. }وَ جاهَدُوا{؛ يعنى آنان بايد عقيده را تبديل به انرژى بكنند. كاربرد اين جمله: «برو قلبت را خوب كن»، فقط براى دل‏خوشى دادن جنايتكاران به خود است. خوب شدن قلب، تنها به انعكاس شعاع نور الهى است.

يكى از دانشمندان بزرگ شاگرد خود را در خواب ديد و از او پرسيد: با تو چه كردند؟ گفت: وضع حالم از اين زنجير گران آتشى كه بر گردنم هست و قرآن مجيد از آن خبر داده: }خُذُوهُ فَغُلُّوهُ{ [13]، روشن است و اين هم مسيرى است كه دارند مرا در آن به طرف جهنم مى‏كشند. مى‏دانى چرا؟ براى اين كه من سالى يك مرتبه شراب مى‏خوردم. از همان سال اولى كه من شراب خوردم، آن شراب داخل خونم ‏شد و خونم هم نجس گرديد، و خون نجس با شرابى كه مورد رضايت خدا نبود، در قلبم رفت. خدا هم كه ديگر درِ اين خانة نجس وارد نشد، و براي همين كه آن خدا واقعي در قلب من نبود، من را دارند به سمت جهنم مى‏برند، و الا اگر خدا واقعي در دل باشد، خداوند چنين دلي را در آتش خود نمى‏سوزاند.

دلم را بهر عشقت خانه كردم‏ به دست خود دلم ديوانه كردم‏

مگر عشقت خليل بت‏شكن بود كه او را وارد بت‏خانه كردم‏

تو ماندى و خدا در خانه دل‏ دلم چون كعبه محرم خانه كردم

ز نور عشق تو چون آتش طور گرفتم يك قبس گيرانه كردم‏

نهال عشقم از نور خدا بود به شاخ آتشينش لانه كردم‏