شناخت شياطين انسى

شياطين انسى زياد هستند. اگر انسان بخواهد مصاديق شياطين انسى را بشناسد، اولاً بايد گناهان منكرات را بشناسد، و بعد هم كساني را بشناسد كه آلوده به آن منكرات‌اند و در كمين او قرار گرفته و جاده وجودش را براى ورود به آن منكرات باز مى‏كنند. چنين كساني از شياطين انسى هستند. آن‌ها شيطان‌هايى هستند كه همجنس خودمانند. اين شيطان‌ها، گاهى پدر، و گاهى مادر، و حتى گاهى زن، و يا گاهى برادر انسان هستند. در اجتماع ما، اكثر شياطين انسى، دوستان هستند.

كسانى كه نسبت به زندگى خود، كارگردانى دارند و منكرات را مى‏شناسند، احتياجي ندارند كه از منكرات براي آنان نامى برده شود، با اين همه، آن‌ها نيازمند اين هستند كه به آنان هشدار لازم داده شود.

اين شياطين انسي، در هر لباس، و در هر موقعيت و در هر ايستگاهي حضور دارند، و از هر صد نفر انسان، نود نفر آن‌ها، شياطين انسى هستند.

هر كس بايد ببيند در برابر چه خطراتى قرار دارد و به اندازۀ خطرات دشمن، بايد براى حفظ كردن خود قواى معنوى را در خود تعبيه كند. براى اين كه اگر توان روحى يا فكرى، ايمانى و ارادى ما در مقابل دشمن، يك درصد هم كم‌تر باشد، ما مغلوب و مقهور دشمن مي‌شويم. هميشه بايد قواى انسان در برابر دشمن و براى كوبيدنش، از آن بيش‌تر باشد. حتى اگر قواى انسان در برابر دشمن، مساوى باشد، باز احتمال شكست او، نسبت به احتمال غلبه كردن دشمن، خيلى زياد است. با دست روى دست گذاشتن و فقط اعتقاد به خدا داشتن و برقراركردن پيوند با او با به جا آوردن دو ركعت نماز سردِ بى‏حرارت، و تصوّر اين كه خدا ما را حفظ مى‏كند، در حالي كه ما به فكر جمع كردن عوامل ديگر نيستيم، ميدان زندگى‌مان، از دشمن پاك نمى‏شود. ما بايد به فكر خودمان باشيم تا توانمان در برابر دشمن، از او قوى‏تر باشد، و الا شكست ما، حتمى و مسلّم است.