توبه، محبوب خداوند و ضامن بقاى انسان
يكى از آن برنامههايي كه خداوند به آن اعلام محبت كرده و گاهي كشورى را از خطر سقوط و نابودى نجات داده است، عبارت است از توبه: }إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرينَ.{[2]
مسأله طهارت و بهداشت واقعيتي است كه محبوب خدا بوده و انسان بايد طهارتى را كه محبوب خداست، محبوب خود بداند. همين طهارت ضامن بقاي حيات جسمى و مادى انسان و همه موجودات عالم است؛ يعنى عوامل بهداشت هميشه دشمنان خطرناك خود را كه عبارت از ميكروبها و آلودگيها هستند، ضعيف نگاه مىدارند، و عوامل بهداشت هر كجا حكومت كنند، نمىگذارند دشمنان، حيات مادى را به خطر بيندازند.
در مسألۀ توبه همين واقعيت وجود دارد، و توبه به مانند عوامل بهداشت، ضامن بقا و ضامن جنگ نمودن با خطراتى ميباشد كه در راه تربيت مردم است. براى دور كردن خطرات و از بين بردن عوامل سقوط، قرآن مجيد نمونهاى را نشان مىدهد كه مردم كشورى با توبه، از سقوط، متلاشى شدن و هلاك گشتن نجات پيدا كرد.[3]
آنچه در بحث توبه مهم است، نكاتى هست كه از قرآن مجيد و روايات و اخبار برداشت مىشود. البته، اين نكات ممكن است، بارها گفته شده باشد و تكراري باشد، ولي با اين همه، به عنوان تذكّر، تكرار آن بيمانع است.
English