مضرات نداشتن اخلاق حسنه در مؤمن‏

حضرت امام صادق عليه السلام ، در دو روايت در باب سوء‌الخلق كه دانشمند بزرگ اسلامى مرحوم كلينى اعلى الله مقامه الشريف آن‌ها را در كتاب كافى نقل كرده، ايمان را در مسلماني كه آراسته به صفات حسنۀ اخلاقى نيست و دچار بد خلقي است، به عسلى تشبيه نموده است كه با سركه مخلوط شده و فاسد گرديده است؛ ديگر چنين عسلي قابل خوردن نيست و طبع سالم آن را نمى‏پذيرد. خداى مهربان مؤمن بداخلاق را دوست ندارد، انبيا و ائمه طاهرين عليهم السلام هم همين‌طور بودند؛ يعنى جانب‏داران حق، در مقابل مردم بداخلاق، قوة دافعه داشتند و آن‌ها‌ را طرد مى‏كردند و قبول نمى‏فرمودند؛ براى اين كه انسان بداخلاق در عين اين كه ايمان به خدا دارد، اما وجود ناقص، ضرر و مفسده‌اى دارد كه هم خودش فاسد مى‏شود؛ يعني اين كه از درون، خودش را مى‏خورد و نابود مى‏كند، و هم روابط عالى روان را مثل قيچى‌اي كه پارچه را مى‏برد، قطع مى‏كند؛ يعني بيرون را هم فاسد مى‏كند و خرابى به بار مى‏آورد.