لطفا منتظر باشید

تفاوت خداى كليسا با خداى قرآن‏

خداى قرآن خدايى است كه داراى قدرت، علم، حكمت و عدل بى‏نهايت است، خدايى رحمان و رحيم. وقتى كه او مى‏خواهد خودش را در قرآن معرفى كند، صد و چهارده مرتبه، صد و سيزده بار اول سوره‏ها، و يك بار وسط سوره نمل خودش را اين طور معرفى مى‏كند: }بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ{؛ يعني خدايى كه همه چيز را مى‏بخشد، و خدايى كه به تمام بندگانش عنايت و لطف دارد، و بعد وقتى صحبت از جهنم مى‏كند، آيه را تمام نمى‏كند، مى‏گويد: گنهكار جهنم دارد، و به دنبال آياتى كه عذاب را شرح مى‏دهد، فرياد كرم، عنايت و رحمتش بلند است و مي‌گويد: اگر گناهكار با من آشتى كند، من در جهنم را به روى او مى‏بندم، و عذرش را قبول مى‏كنم. خداى قرآن خداى مهربانى است. خداى قرآن خدايى است كه به مالكيت مردم احترام نموده است؛ چنان‌كه اين احترام را به جايي رسانده كه پيامبراكرم و اوصيايش صلوات الله عليهم از طرف او گفته‌اند: نمازگزاران! اگر كسى در مِلْك مردم وضو بگيرد و صاحبش راضى نباشد، وضويش باطل است.خداى قرآن كاملاً ضدّ خداى كليسا است، خداى قرآن خدايى است كه به پيغمبر صلى الله عليه وآله مى‏گويد: تمام عناياتم را اگر با عدد صد ارزيابى كنيد، يك درصد از اين عناياتم را در دنيا قرار دادم و آن عبارت از همين دل پدر و مادر است كه داراى محبت است و بر اساس آن، اين همه نعمت دادم. نود و نه درصد ديگر را براى قيامت قرار دادم كه به فرياد بندگانم برسم.اين خداى قرآن است، خداى قرآن، غفار و لطيف است، خداى قرآن يغفر الذنوب جميعا است؛ خداى قرآن، سميع، صمد و «لم‏يلد و لم‏يولد» است؛ خداى قرآن }وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى‏ فَادْعُوهُ بِها{  است. صفات خداى قرآن، در دعاى جوشن كبيركه در ماه رمضان خوانده مي‌شود، به نمايش گذاشته شده است. خداى قرآن خدايى است كه وقتى انبيا را فرستاد، به آن‌ها گفت: به بندگانم، دورنماى زندگى در بهشت را وعده بدهيد؛ چنين نباشد كه مردم را دعوت كنيد مرا عبادت كنند، در حالى كه عبادتشان مزد ندارد. اول به بندگان من پيام دهيد خودم همۀ خواسته‏هاى آن‌ها را برآورده مى‏كنم؛ فقط براى من كار كنيد، من مزد چند برابر و بى‏نهايت مى‏دهم. اين خداى قرآن است. خداى قرآن خدايى است كه به بدهكار مى‏گويد: اگر در وقت وسيع نماز واجب من، ايستاده‌اي و دارى نماز مى‏خوانى، اگر در همان زمان طلبكاري پول خود را طلب كرد، چه او آن را لازم داشته باشد و چه او آن را لازم نداشته باشد، تو حق ندارى نماز واجبت را ادامه بدهى. ادامه دادن اين نماز، حرام است. بايد تو اين نماز را رها كنى، و طلب آن شخص را ادا نمايي، و بعد از آن نمازت را بخوانى. اين خداى قرآن است، خداى قرآن، مصوّر، بارئ‏، سازنده و به وجود آورنده است. خداى قرآن هيچ كدام از برنامه‏هاى خود را حتى به بزرگ‌ترين انسان كه پيغمبرصلى الله عليه وآله باشد، واگذار نكرده و به عبارتي، به پيغمبر صلى الله عليه وآله حقّ دخالت در دين و قوانين آن را نداده است؛ خداى قرآن، ضدّ خداى كليسا است. پيغمبر صلى الله عليه وآله وزير و همه كارۀ خدا نيست؛ بلكه او عبدِ فرمانبر خداست.

منبع :
نظرات کاربران (0)
ارسال دیدگاه