سِرِّ نديدن مردۀ خود در خواب

مرحوم آقا شیخ عباس قمی در همین کتاب مفاتیح‌الجنان می‌گوید، هر کس بخواهد مرده خود ‌را خواب ببینید، این دعا را بخواند و این کار را بکند، بعد مرده خود ‌را در خواب ببیند. یک کسی تمام این کارهایی را که شیخ عباس قمی گفته بود، انجام داد، ولي مرده خود را درخواب ندید. براي همين، از دست شیخ عباس خیلی ناراحت شد و پيش خود گفت: آخر شیخ عباس این چه مطالبي بود كه كه در كتابت مفاتيح نوشتی. عمل این مطالب سودی نداد و نتیجه‌ای در برنداشت. از اين بابت خیلی عصبانی شده بود. دوست من گفت، شب شیخ عباس به خواب او آمد و گفت: من همۀ اين مطالب را درست نوشتم. آن فرد گفت: پس من آن‌ها را غلط انجام دادم. شيخ عباس گفت: نه، تو اتفاقاً همۀ آن كارها را هم درست انجام دادی. آن فرد گفت: پس چرا مرده‌ام به خوابم نيامد؟ شيخ عباس گفت: حالا چرا معطل اين هستي که او به خوابت بیايد. من با اين كه مرده‌ام، به این طرف آمده‌ام و آلان هم من در عالم بعد هستم. خداوند متعال نمی‌گذارد مرده‌هایی که به خاطر گناهان و اشتباهاتی داشتند، اكنون دچار رنجند، به خواب بيداران در دنیا بیایند؛ مبادا كه آبروی مرده بریزد. به اين كه آن مرده در خواب آن زندگان بیايد و بگويد، بله، ما را به زنجیر کشیدند و ما را داخل آتش بردند. براي همين خداوند متعال اصلاً نمی‌گذارد كه آن مردگان به خواب زنده‌ها بیایند. با اين پرده‌پوشي خداوند، زندگان می‌گویند، این بندۀ خدا که مرده، عجب آدم خوبی بوده است و خدا او را رحمت کند، و همان مردۀ گرفتار که خداوند نمی‌گذاشت به خواب کسی بیاید، اگر همين‌طور چهل نفر آدم خوب دربارۀ او بگویند، خدایا او را بیامرز، خطاب می‌رسد كه عذاب او را بردارید؛ چون چهل نفر از بندگانم از من درخواست آمرزش او را کردند. این خداست.