امام علی مولای پرهیزگاران عالم

امیرالمومنین علیه السلام می توانست با داشتن مقام حکومتی و منافع نخلستان‌های خرما و‌کشاورزی بیرون مدینه وحقوق شرعی‌ از امورحکومتی، ثروتی برای خود قرار بدهند، ولی سختی ورنج درزندگی را قبول کرده بودند، پس برای حضرت روشن بود پروردگار عالم واجب نکرده بود که بهترین ها را برای خود فراهم کنید، بلکه خداوند به ثروتمندان دستور داده است به مقدار نیاز مصرف کنید و قناعت کنید واضافه ثروت خود را با پروردگارتان معامله کنید، باثروتی که خدا به شما عنایت کرده از راه بهترین کارهای خیر به خدا برگردانید.

درآیات و روایات پروردگار عالم، انبیا و ائمه علیه السلام به قناعت حلال وپرهیز ازاسراف امرکرده اند ونسبت به رفاه درحد معقول هم ساکت هستند. بنابراین، با داشتن ثروت و دارایی و حکومت برای خود ایجاد محدودیت و قناعت کردن، خلاف رضای پروردگار نیست.