نهى از معاشرت با روى گردانان از حق‏

آيات قرآن مجيد در اين زمينه راهنمايى‏هاى بسيار مهمى دارند كه اگر مردم به آن راهنمايى‏ها توجه كنند به سعادت دنيا و آخرتشان خواهد انجاميد.

[وَ إِذا أَنْعَمْنا عَلَى الْإِنْسانِ أَعْرَضَ وَ نَأى‏ بِجانِبِهِ...] .

و زمانى كه به انسان نعمت مى‏بخشيم [از ما] روى بگرداند و خود را مغرورانه از ما دور كند...

هستند افرادى كه ثروت و مال و رفاه و خوشى، آنها را از ياد خدا و توجه به دستوراتش غافل مى‏كند و تصور مى‏كنند كليد فتح هر چيزى و حلّال هر مشكلى مال و ثروت است؛ ثروتمندى خود را پايه و اصل به حساب مى‏آورند و گمان مى‏كنند بايد به همه كس و به هر چيزى حاكم باشند و همگان خواسته‏هاى آنان را به اجرا بگذارند و در هر موقعيتى به آنان احترام كنند؛ باد غرور دماغشان را پر مى‏كند و حالت جهنمى استكبار، از درونشان شعله مى‏كشد و به اعمال و رفتار و اخلاق و كردارى دچار مى‏شوند كه جز دورى از خدا و نافرمانى از فرمان‏هايش چيزى به آنان نمى‏افزايد.

از عالمان دين، دورى مى‏كنند و از مسجد و محراب و وعظ و موعظه‏ مى‏گريزند و براى دين و دينداران حسابى باز نمى‏كنند و راهى جز راه خدا و نظام هستى انتخاب مى‏كنند و به خوشى‏هاى بى اصل و اساس و لذت‏هاى حيوانى رو مى‏آورند و حاضر به شنيدن حقايق الهيه نيستند و هر كس در كنار آنان قرار گيرد، مى‏خواهند او را نيز مانند خود بى‏بند و بار و سركش و ياغى از حق نمايند.

اينان در همه شهرها و در ميان همه اجتماعات و در هر كوچه و برزن، چهره‏اى شناخته شده هستند؛ قرآن مجيد روى گردانى از آنان و ترك رفاقت و معاشرت باآنان را به همه مردم سفارش و توصيه دارد،

[وَ إِذا رَأَيْتَ الَّذِينَ يَخُوضُونَ فِي آياتِنا فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ...] .

و هرگاه كسانى را ديدى كه در آيات ما [به قصد شبهه اندازى‏] به ياوه گويى و سخن بى‏منطق مى‏پردازند از آنان روى گردان [و مجلسشان را ترك كن‏]...

[وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِآياتِ رَبِّهِ ثُمَّ أَعْرَضَ عَنْها إِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِينَ مُنْتَقِمُونَ‏] .

ستمكارتر از كسى كه به وسيله آيات پروردگارش تذكر داده شود سپس از آنها روى برگرداند، كيست؟ بى‏ترديد ما از مجرمان انتقام مى‏گيريم.

هستند مردمى كه لازم است به آنان به وسيله آيات قرآن هشدار داده شود و مورد امر به معروف و نهى از منكر قرار گيرند و به آنان اتمام حجت شود تا درهاى سعادت و خوشبختى به روى آنان باز گردد ولى با چنين محبت و لطفى كه به آنان مى‏شود، از كوره در رفته و خشم‏آلود از آيات خدا روى مى‏گردانند و به دستگيره شقاوت و بدبختى چنگ مى‏زنند و نمى‏خواهند به اخلاق پاك و اعمال شايسته و عقايد نيك آراسته شوند.

اينان با اين حالتى كه دارند شايسته است مردم از آنان كناره‏گيرى كنند و از رفاقت و معاشرت با آنان بپرهيزند مبادا كه اطوار شيطانى آنان آدمى را به چاه گمراهى اندازد و درهاى رحمت حق را به رويش ببندد و از سعادت و خوشبختى دو جهان محروم سازد،

[فَأَعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلَّى عَنْ ذِكْرِنا وَ لَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَياةَ الدُّنْيا* ذلِكَ مَبْلَغُهُمْ مِنَ الْعِلْمِ...] .

بنابراين از كسانى كه از ياد ما روى گردانده‏اند و جز زندگى دنيا را نخواسته‏اند، روى بگردان. اين [دنيا خواهى‏] آخرين مرز دانش و معرفت آنان است...

هستند كسانى كه از روى علم و عمد از ياد خدا و آيات قرآن و حلال و حرام حق و حقايق اصيل روى مى‏گردانند و جز به شهوت و ثروت و صندلى و رياست و هوا و هواپرستى نمى‏انديشند.

اينان همه امور حيات و زندگى و حتى كوشش انسان‏ها را در راه خدمت به شهوات و اميال و خواسته‏هاى بى‏مهار خود مى‏خواهند و هر چه و هر كس در مسير خواسته‏هاى آنان نباشد از خود دور مى‏كنند و با آن به دشمنى و كينه‏ورزى برمى‏خيزند.

اينان هدايت خدا را نمى‏خواهند و علاقه‏اى به آخرت ندارندد و زحمات پيامبران را ارج نمى‏نهند و به همين سبب خداى مهربان براى حفظ ارزش‏هاى انسان دستور اكيد مى‏دهد كه از اين گونه مردم روى بگردانيد و از همنشينى و رفاقت و معاشرت با آنان پرهيز كنيد و از معاشرت با اين گونه مردم غافل و بى‏خبر و جاهل مانده به حقايق بپرهيزيد.