دو نوع تجلی فضل و رحمت الهی

در بحث‌های آینده به خواست خداوند و از طریق آیات قرآن برای شما روشن می‌شود که فضل و رحمت حضرت حق ابتدا در زندگی بشر به صورت حلال و حرام و مقررات و خواستن‌ها و نخواستن‌های او تجلی پیدا می‌کند و وقتی که این نور تجلی کرد، انسان مسئول است که چراغ وجودش را عملاً با این نور که به صورت قانون و مقررات تجلی کرده روشن نگه دارد و بعد هم باید به انتظار تجلی رحمت منتهایی بنشیند و امید حتمی داشته باشد که با قبول این تجلی اول - که به صورت قانون است و به عمل گذاشته است- به تجلی دوم که بهشت و رضایت اوست می‌رسد. این حقیقت فضل و رحمت است که یک حقیقت است ولی در دو تجلی؛ یک تجلی دنیایی، که قانون و مقررات الهی است و یک تجلی آخرتی، که بهشت و رضوان است. کسی که فضل و رحمت را بپذیرد در دنیا دارای حیات طیبه می‌شود، یعنی تبدیل به انسانی می‌شود که اصلاً شر در وجودش نیست و خیری هم از او فوت نمی‌شود. این انسان هنگامی که از دنیا می‌رود در آنجا رحمت الهی را به صورت بعدی خود متجلی می‌بیند، یعنی از هنگام مردنش نشان دادن رحمت حق به او شروع می‌شود و الی الابد هم ادامه دارد: