رضایت به قضای الهی

شما هنگامی که به حرم مطهر امام علی بن موسی الرضا علیه آلاف التحیة والثناء مشرّف می‌شوید و زیارتنامه را از کتب معتبری چون زاد المعاد علامه مجلسی یا مفاتیح مرحوم محدث قمی می‌خوانید مشاهده می‌کنید که در زیارت امین الله که از زیارات محکم و عالی است، این فراز آمده است: «اللَّهُمَّ فَاجْعَلْ نَفْسِی مُطْمَئِنَّةً بِقَدَرِک رَاضِیةً بِقَضَائِک مُولَعَةً بِذِکرِک وَ دُعَائِک مُحِبَّةً لِصَفْوَةِ أَوْلِیائِک مَحْبُوبَةً فِی أَرْضِک وَ سَمَائِک صَابِرَةً عَلَی نُزُولِ بَلائِک». این مسائل را می‌فرمایند چون می‌بینند که در مسیر حرکت، مشکلات بسیاری است و ما هم محدودیم و اگر وصل به آن نامحدود نشویم در برخورد اول از کوره به در می‌رویم. گاهی دوسه قدم که می‌رویم صد چون و چرا برای ما درست می‌شود که اینجا چرا این‌گونه، و آنجا چرا آن‌گونه است؟ ما برای اینکه مسیرمان را راحت و با نشاط بپیماییم، باید بگوییم: «اللهم فاجعل نفسی مطمئنة بقدرک راضیة بقضائک».