تفسیر خیر

در ابتدای جلسه گفتم که از امیرمؤمنان (ع) درباره معنای خیر پرسیدند و آن حضرت نیز در پاسخ فرمود:

 «لَیسَ الْخَیرُ أَنْ یکثُرَ مَالُک وَ وَلَدُک وَ لَکنَّ الْخَیرَ أَنْ یکثُرَ عِلْمُک وَ أَنْ یعْظُمَ حِلْمُک وَ أَنْ تُبَاهِی النَّاسَ بِعِبَادَةِ رَبِّک»؛ خیر به این نیست که پول روی هم انبار کنید و خیر به این نیست که فرزندان بسیاری پیدا کنید، بلکه خیر به این است که علم و آگاهی و صبر و بردباری شما زیاد شود و در برابر حوادث روزگار با عبادت، در بین مردم مقام پیدا کنید. این خیر است.

 سپس فرمود: «فَإِنْ أَحْسَنْتَ حَمِدْتَ اللَّهَ وَ إِنْ أَسَأْتَ اسْتَغْفَرْتَ اللَّهَ»؛ بعد بررسی کنید که اگر آدم خوبی هستید، خدا را شکر کنید و اگر آدم بدی هستید، خیر شما در این است که توبه کنید و برگردید.

در آخر نیز فرمود: «وَ لَا خَیرَ فِی‌الدُّنْیا إِلَّا لِرَجُلَینِ رَجُلٍ أَذْنَبَ ذُنُوباً فَهُوَ یتَدَارَکهَا بِالتَّوْبَةِ وَ رَجُلٍ یسَارِعُ فِی الْخَیرَاتِ»؛ خیر در این دنیا فقط برای دو نفر است؛ اول، آن انسانی که دائم برای کار خیر می‌دود و آرام نیست و همیشه می‌خواهد کار خیر انجام دهد. و دوم، کسی که دچار گناه شده و الان بیدار شده و می‌خواهد گناهان گذشته خود را با توبه جبران کند. خیر در عالم، فقط برای این دو نفر است.