شناخت نعمتها
شناخت نعمتها احتیاج به تلاش بسیار ندارد. آنقدر مسأله روشن است که حتی یک مسیحی مثل پاستور که اصلاً ادّعای دانشمند دینی بودن ندارد، و عمرش را در مدرسه و آزمایشگاه تمام کرده، در نوشتههای علمیاش مینویسد: موجود زنده در عالم باید به وسیله زنده به وجود آمده باشد و نمیتواند غیر از این باشد.] عالم هم اگر جمع میشدند و میخواستند پاستور را از این عقیده برگردانند نمیتوانستند. او میگفت: با چه برهان و استدلالی میتوانید به من به قبولانید که موجود زنده را مرده به وجود آورده است؟ میگفت: به من بگویید که اگر کور باعث چشمدار شدن کسی شده، چرا به خودش چشم نداده است؟ اگر مرده باعث به وجود آمدن زنده شده، چرا اول خودش را زنده نکرده است؟ و اگر جاهل باعث به وجود آمدن این همه دانش و معلومات شده چرا مقداری از این دانش را به خودش نداده است؟ این مطلبی را که پاستور در لابهلای زندگی و آزمایشگاهش پیدا کرده و بدان معتقد شده، در یک کلمه از آیه الکرسی آمده است:
)اللهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْحـَی الْقَیومُ(
عالم زنده است و نمیشود زنده را مرده به وجود آورده باشد، بلکه زنده را زنده به وجود آورده است. برای رسیدن به این علم، فرصتِ بسیار هم لازم نیست. قرآن مجید میفرماید که اگر انسان یک لحظه در خلوتگاه فکر مستقیم و نورانی قرار بگیرد به این پرسش که عالم متکی به چه کسی است جواب میدهد:
)أَ فِي اللهِ شَكٌّ فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْض(
آیا به خدای به این روشنی، شک دارید؟!
خداوند به تعداد تمام موجودات عالم نشانه دارد و هیچ موجودی به این اندازه نشانی و نشانه ندارد:
)يُسَبِّحُ للهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ الْمـَلِكِ الْقُدُّوسِ الْعَزيزِ الْحـَكيم(
همه موجودات نشانۀ حق هستند:
)أَ فَلا ینْظُرُونَ إِلَى الْإِبِلِ كَیفَ خُلِقَتْ * وَ إِلَى السَّماءِ كَیفَ رُفِعَتْ * وَ إِلَى الْجِبالِ كَیفَ نُصِبَتْ(
باز هم نمیبینی؟! این راهها تازه یک مقدار دورند. قرآن مجید نزدیکترین راه را برای یافتن و دیدن او، خود انسان دانسته است:
)وَ فی أَنْفُسِكُمْ أَ فَلا تُبْصِـرُون(
وجود مقدس حضرت سیدالشهدا(س) به پیشگاه مقدس خدا عرض میکند: «مَتَیٰ غِبْتَ» تو کی غیبت کردهای و چه کسی میگوید تو غایب هستی؟! سعدی کلامی میگوید که البته مضمون دعاهای اولیای خداست:
دوست نزدیکتر از من به من است وینت مشکل کـه مـن از وی دورم
قرآن کریم در یک جمله کوتاه، بهترین توضیح را در این باره میدهد و میفرماید:
)نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرید
English