ویژگی‌های شهید ثانی

شهید ثانی از شخصیت‌های بزرگ عالم بشریت است که چهار هزار کتاب داشته و دویست جلد از آنها به خط خودش بوده است. یکی از آنها شرح لمعه است که هفتصد سال است کتاب درسی طلبه‌ها و مراجع تقلید می‌باشد. هر چیزی را که خدا به او داده به جا خرج کرده و اهل محاسبه شدید بوده است. یکی از شاگردانش در باره او می‌نویسد: سال اولی که برای درس خواندن نزد شهید رفتم او را موجود عجیبی یافتم. اولا دیدم که یک قسمت از ساعت شب بلند می‌شود با چهارپا به صحرا می‌رود و برای زندگی زن و بچه‌‌اش هیزم آماده می‌کند و به خانه می‌آورد. ثانیا نیمه شب دو ساعت مانده به نماز صبح بیدار می‌شود برای قرآن و گریه و مناجات و نماز شب. اول اذان هم از خانه به مسجد می‌آید و بعد از تعقیبات نمازش به منزل برمی‌گردد و تدریس را آغاز می‌کند. این شاگرد می‌گوید: من وقتی در جلسه درس او می‌نشستم و قیافه استاد را می‌دیدم، می‌فهمیدم که دریایی از علوم الهی در او موج می‌زند. خصوصیت دیگر شهید ثانی این بوده که کارهای شخصی‌‌اش را خودش انجام می‌داده و به احدی مراجعه نمی‌کرده است، او حتی اجازه نمی‌داده که لباس‌‌هایش را بشویند و خودش می‌شسته است. مهمان هم که به او وارد می‌شده نشاط پیدا می‌کرده و تمام کارهای مربوط به مهمان را خودش انجام می‌داده است.

پدر شیخ بهایی می‌گوید: یک بار به دیدن شهید ثانی رفتم و دیدم در فکر است. به محضر مقدس او عرض کردم که شما را تاکنون این طور ندیده‌ام و مگر چه شده است؟ فرمود: دیشب در خواب دیدم که سید مرتضی، برادر سید رضی صاحب نهج‌البلاغه، مهمانی برپا کرده و سالن هم پر است، من وقتی وارد شدم سید مرتضی را دیدم. او گفت: جای شما نزد شهید اول، شیخ زین‌الدین است و آنجا هم یک جای خالی بیشتر نبود. از این خواب معلوم می‌شود که من شهید می‌شوم و همان‌گونه هم شد.