فضائل و حسنات آمد

مرحوم راشد مى‏نويسد:

من «حسينعلى راشد» در سال (1284 شمسى) متولد گشته‏ام و پدرم تقريباً در سال (1251 شمسى)، متولد گشته بوده است بنابراين در زمان ولادت من او تقريباً 34 ساله بوده، چون من سه ساله شدم، پدرم از كاريزك- كه ما هنوز مقيم آن ده بوديم و به شهر تربت نرفته بوديم- با قافله‏اى پياده به كربلا رفت و آن همان سالى بود كه مجلس را به توپ بسته بودند و اين سفر هفت ماه به طول انجاميد.

روزى را كه پدرم بازگشت به ياد دارم مرد و زن همگى جمع شده بودند و در خانه ما جاى نشستن نبود، قند در آب انداخته بودند و به مردم شربت مى‏دادند و مردم، دور پدرم حلقه زده بودند، زنى از زنان ده در ميان جمع به پا ايستاده بود و دستش را بالا مى‏برد و پايين مى‏آورد و مى‏گفت:

دين آمد، ايمان آمد، نور آمد، رحمت آمد، خير آمد، بركت آمد، محراب آمد، منبر آمد، نماز آمد، مسجد آمد، كتاب آمد، قرآن آمد؛ مرتب از اين گونه جملات مى‏گفت و منظره او و صدايش چنان در نظرم مجسم است كه گويى همين ديروز بوده است‏.