صراط مستقیم

کسانی که علاقه به رشد و کمال خود و لقا و قرب حضرت حق دارند، باید از راهی حرکت کنند که وجود مقدس حضرت حق آن را ترسیم و در قرآن کریم از آن به عنوان صراط مستقیم یاد فرموده است. وجود مقدس حضرت صادق (ع) وقتی‌ می‌خواهد راه مستقیم را‌ معنا نماید،‌ می‌فرماید راهی است که شما را به محبت حضرت حق برساند:

المُؤَدّی الیٰ مَحَبَّتِك.

معرفت، انسان را به سرمنزل عشق به خدا‌ می‌رساند، چرا که یافتن معرفت، بخش عمده‌ای از راه است و معلمان این معرفت، پیامبران خدا و کتب آسمانی به‌ویژه قرآن کریم و ائمه طاهرین‌اند.

قرآن کریم هم تجلی علم خدا و هم دریای بی‌کرانی است و اگر کسی به حقیقت قرآن کریم دل دهد، دل به حضرت حق داده است. قرآن کریم بین مردم و وجود مقدس حضرت حق، شفیع است و اگر کسی دست به دامن این شفیع بزند شفاعتش در پیشگاه پروردگار عالم رد نمی‌شود:

فَعَلَيْكُمْ بِالْقُرْآنِ فَإِنَّهُ شَافِعٌ‏مُشَفَّعٌ‏ وَ مَاحِلٌ مُصَدَّقٌ‏ وَ مَنْ جَعَلَهُ أَمَامَهُ قَادَهُ إِلَى الْجـَنَّةِ وَ مَنْ جَعَلَهُ خَلْفَهُ سَاقَهُ إِلَى النَّارِ.

با قرآن کریم شما به بهشت‌ می‌رسید و بی‌قرآن کریم دچار جهنم‌ می‌شوید.‌ نمی‌شود کسی به فضای ملکوتی معرفت متصل شود و عاشق نگردد. سرتاپای هستی، جوشش عشق به پروردگار است و طی کردن راه آن نیز زمان زیادی‌ نمی‌خواهد. آنهایی هم که این جاده را طی کرده‌اند، چهره‌ای پیدا کرده‌اند که در عالم استثنائی است.