نزول ملائكه و اهل‏بيت عليهم السلام بر استقامت كنندگان‏

«إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ»

اولين بارى كه انسان در دنيا، فرشتگان خدا را مى‏بيند، همين لحظه احتضار است. آنها را با چه چهره‏اى مى‏بيند؟ به زيباترين و نشاط آورترين چهره. فرشتگانى كه از مادر و پدر به محتضر مهربان‏تر هستند.

نه فقط اين فرشتگان، بلكه بعد از اين فرشتگان، وقتى نوبت به آمدن ملك الموت مى‏شود.

امام صادق عليه السلام فرموده‏اند: ما چهارده نفر امام نيز بالاى سر محتضر حاضر مى‏شويم.

ملك الموت به محض اين كه بالاى سر اين محتضر مى‏آيد، پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله با او صحبت مى‏كند. امام صادق عليه السلام مى‏فرمايند: پيغمبر صلى الله عليه و آله به ملك الموت مى‏فرمايد:

اين شخصى كه جانش را مى‏خواهى بگيرى، از ما است. با او چه كار مى‏خواهى بكنى؟

به پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله عرض مى‏كند: يا رسول الله! از پدر و مادر به او مهربان‏تر هستم. پدر وقتى مى‏بيند جوانش در حال جان كندن است، همه موجوديت و مالش را مى‏خواهد بگذارد تا فرزندش نميرد.