قصه آن كس كه در يارى بكوفت

نقل است كه روزى كسى در خانه پيامبر را زد. پيغمبر فرمود: كيست؟

گفت: منم! پيغمبر فرمود: اين‏بار كه در خانه را زدى و پرسيدم كيستى، تنها بگو: در را باز كنيد! نگو: منم! چون منى غير از خدا در عالم وجود ندارد. «أنا» را كسى بايد بگويد كه خوديتى دارد. و در عالم تنها اوست كه مى‏تواند بگويد هستم. ما انسان‏ها از خودمان چيزى نداريم تا بخواهيم آن را به حساب بودنمان بگذاريم و مثلا بگوييم: علم من، پول من، بدن من، پهلوانى من، قدرت من، وكالت من، وزارت من، منبر من، مرجعيت من. همه اين من‏ها دروغ و پوچ است.
پس، يكى از علت‏هايى كه سبب مى‏شود كسى در مقابل حق و قرآن و پيامبر خدا و اولياى او بايستد كبر است. چنين كسى از ميان اين همه احكام قرآن به هيچ يك عمل نمى‏كند و دقيقا برعكس آن رفتار مى‏كند؛ مثلا، قرآن دستور مى‏دهد كه نماز بخوانيد، روزه بگيريد، ربا نخوريد و ...؛
اما او هم نماز نمى‏خواند، هم روزه نمى‏گيرد و هم ربا مى‏خورد. حال اين فرد از دو امر خارج نيست: يا انسانى متكبر است يا مقلّدى نفهم است كه از سر لجاجت و تعصب با حق مى‏ستيزد.